Bu bir okyanus. Bilinç ve mutluluk okyanusu. Her birimiz o okyanusta birer damlayız. Bu açıdan bakıldığında hepimiz biriz -ya da ünlü bir Amerikan televizyon reklamında söylediği gibi "Hepimiz birbirimize bağlıyız". Yanılsama, hepimizin ayrı varlıklar, ayrı damlalar olduğumuzu düşünmemize neden olur. Ancak bu doğru olsaydı hepimiz epeyce çabuk buharlaşırdık.
Sınırlı benliğimizi bu sonsuz bilincin içine doğru genişletirken, sonsuz olanakların, sonsuz yaratıcılığın -büyük, çok büyük bir gücün- ağma doğru akmış oluruz. Bu okyanusun dalgaları tarafından taşınarak bütün sınırlarımızın girdabını geride bırakır, Tanrı vergisi potansiyelimizi en üst seviyesine taşırız. İçimizden ve dışımızdan, bize olması mümkün olan her şey, iyidir. Yeteneklerimiz bütün mantıklı sınırların ötesine doğru genişler ve biz, bereketli ışığı ve onun içerdiği her şeyi çeken bir güç haline geliriz.
Her birimiz evrensel bir oyunun parçalarıyız. Oyunun amacı bu dünyada yaşarken özümüze dönmektir. Dünya oyun tahtası, bizler ise oyun tahtasının üzerindeki parçalarız. Gerçekte kim olduğumuzu anımsayıncaya kadar etrafta dolanıp dururuz ve anımsadığımız zaman da oyun tahtasından alınabiliriz. Bu noktada artık oyunun bir parçası değil, oyuncuyuzdur; oyunu kazanmışızdır.

---