1952 yılının ılık ve güneşli bir eylül günü İlkokula Ortaköy'de başladım. İlk arkadaşım 603 Şevki Pekin'e "Domuzcuk" unvanını ben verdim. O da bana "Kedi" dedi. O gün bu gün şerefle kullanıyorum.
Geride kalan güzel anılar o kadar çok ki onları bugün hatırlayıp yazabilmek çok zor. Rahmetli Arap Kemal gibi hatıra defteri tutmak lazımmış.
Bu arada Niyazi'nin Çoban'dan yediği dayakta büyük payım olduğu gerçeğinin unutulmamasını isterim.
Galatasaray'ımızdan sonra Robert College'i (bugünkü Boğaziçi Üniversitesi) bitirdim. Makina Mühendisi oldum.
Bugüne kadar ticaret ile uğraştım.
Geç evlendim ama iki güzel ve başarılı kızım oldu, onlarla
övünüyorum.
Emekliliğe hazırlandığım bu günlerde, tek temennim ailem ve arkadaşlarımla mesut günler geçirmektir.
 

Bibliyografya

Sıra Dışı Hayatlar Cilt 14 - Galatasaray Liseli Mühendisler Mimarlar