| Yazar | : | Işık Ergüden |
| Yayın Tarihi | : | Mayıs, 1992 |
| Dil | : | Türkçe |
| Sayfa Sayısı | : | 62 |
| Ölçü | : | 13,5 x 19,5 cm |
| Yayınevi | : | Birey Yayınları |
| Bahsi Geçen | : | A. Işık Ergüden |
Kadındılar.
Anarşist miydiler?
Adları Angelique Bocquin, Josephine Marchais; Elisabeth Retiffe, Leontine Suetens, Eulalie Papavoine idi.
Onlara petrolcüler deniyordu, çünkü Paris, Komün 'ün altında yanıyordu ve onlar, gaz lambalarını beslemek için merkeze bidon taşırken görülüyordu -çok sık mı?
Gezgin 'hastane görevlisiydiler, kızıl eşarp taşıyorlardı; erkekleriyle birlikte barikatlar kuruyorlardı ve genellikle eteklerinin altına bir tüfek sakladıklarına kuşku yoktu; "Hepsini öldürmeli bunların!" diye bağırıyorlardı. .
Onlara karşı sevecen davranılmadı, ne duruşmada dış görünümlerini çiziktiriveren ressam, ne de, oturumda bulunan gazeteci.
"Bir çeşit hizmetçi kızın birdenbire ortaya çıktığı görüldü. Arkasında, başı açık üç orospu ve kocaman sivri bir burundan başka hiçbir şeyin görülmediği, aztek suratlı, sinsi yüzlü küçük bir kadın."
"Cinsiyetlerinin yüzkarası olmak ve kadının toplumdaki muhteşem ve sınırsız rolünü reddetmek görevini üstlenmiş gözüken iğrenç mahlûklar... " Yakalanınca her şeyi reddettiler.
"Ellerinde meşaleyle görülmemişlerdir", dedi hükümet komiseri, "ama kundakçılarla birlikteydiler. "
Angelique ve Eulalie, on yıl sürgün ve ağır hapisle yırttılar. Elisabeth, Leontine ve Josephine ölüme mahkûm edildi,