GEZMEK MUTLU EDER!
Yıllar önceydi. Anne ve babamın içini, üstünü ve bagajını tıklım tıkış eşya ile doldurduğu bir otomobilin arka koltuğunda, Kuzeybatı Almanya’dan İstanbul’a, 2 bin 500 kilometrelik bir yolculuğun zorunlu yolcusuydum. Henüz Berlin Duvarı yıkılmamıştı. Kimi zaman çeşitli aksiliklerle bir haftayı bulan yolculuk boyunca Avusturya, Yugoslavya ve Bulgaristan’ın içinden geçerdik. Almanya’nın steril şehirleri, tozsuz bir yeşilliğin arasından gülümseyen Doğu Avrupa kasabaları, Demirperde ülkelerinin asık yüzlü kentleri ve renkli Balkan köyleri otomobilimizin buğulu camlarından akıp giderdi. Birbirinden ilginç insan manzaralarına yelken açan bu yolculuklar, dönemin iki kutuplu dünyasını belgesel tadında sunardı çocuk belleğime. Galiba içimdeki yol tutkusu o yıllarda filizlendi... O günden bu yana 40 kadar ülkenin yanı sıra, Türkiye’yi birkaç kez baştan başa gezme şansım oldu. Gezmeye de devam ediyorum. Çünkü seyahat etmek beni çok mutlu ediyor.
İyi bir dilek olarak, ‘Allah mülkünü gezdirsin,’ diye bir sözümüz vardır. Bu sözü her duyduğumda, söyleyen kişiye kalpten bir teşekkür ederim. Çünkü bilirim ki seyahatler, gündelik yaşamın boğucu koşullarından sıyrılmanın en eğlenceli yollarından biridir. Yollara düşmenin en güzel etkisi ise insanın kendisini yenilemesine olanak sağlamasıdır. Gülümseyerek eve döndüğümüz her seyahat, hayata daha mutlu gözlerle bakmamızı sağlar...

---