Hava ulaşımında İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Jet çağı ile erişilen merhale tahmin ve tasavvurların üstündedir. Teknolojik gelişmenin ileride bu alanda daha neler sağlayacağını kestirmek ise çok güçtür. İnsanoğlu, kendi kendini idrak ettiği andan itibaren, tabiatın sırlarını çözmek için inanılmaz bir tecessüs, gayret ve çalışma içindedir. Bu alanlardan birisi de hiç şüphesiz kuş gibi uçabilmek tutkusudur. Tarihin derinliklerinde bu tutkuyu gerçekleştirmek için birçok defalar teşebbüste bulunulmuş ve Rönesans'la birlikte bu alana tekrar yönelinmişse de, sonuç alınamamış (Leonardo da Vinci ve diğerlerinin deneyleri), ülkemizde ise Hezarfen Ahmet Çelebi'nin inanılmaz muvaffakiyetli denemesi ise yobazlarca istismar edilerek onun hayatına bile mal olmuştur (1620). Bütün bunlar insanoğlunun uçma içgüdüsünü yenememiş, nihayet Montgolfier Kardeşler'in gerçekleştirdikleri balonla ilk defa uçuştan yüz yirmi yıl sonra 1903'te, Wright Kardeşler içten yanmalı 12 beygirlik bir motorla ilk çift kanatlı ve çift pervaneli uçaklarıyla 59 saniye havada kalarak, 260 metre uçmayı başardıklarında; kendilerinden sonra gelenlerin 40 - 50 yıl içinde, ne seviyeye gelebileceklerini tahayyül edebildiklerini sanmıyorum. Birinci Dünya Savaşı sırasında ve takip eden yıllarda oldukça ilerleyen ve fakat İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra korkunç bir gelişme kaydeden ticari alandaki hava ulaşımı Jet Motorları sayesinde (20-30.000 HP'lik) artık 500-600 kişiyi aynı anda kıtalar arasında 0,8; 0,9; 1; 2 Mach'la yani ses hızına yakın ve ses hızının çok üstünde taşıyabilmekte ve adeta zamanla yarışmaktadırlar.

---