Tüm yoksunluk ve yoksulluklarıyla, hüzün ve yalnızlıklarıyla, kurnazlık ve hinlikleriyle ve tabii ki umutlarıyla bir avuç sinemacı...
Eskilerden bir dublör...
Bir dönem ünlü mü ünlü, sonraları unutulan bir seks yıldızı...
Yıllar yıllar var ki motor demeyen, film çekemeyen bir rejisör...
Ve diğer rol alanlar, rol kesenler...
Bir de imparatorluk kenti İstanbul'un sokaklarını göçmen kuşlar misali kaçış karış turlayan bir otobüs ve her fırsatta artistliğe heveslenen şoförü...
Evet, sonunda şu ya da bu biçimde az da olsa bir para kaynağı bulunmuştur... Derme çatma dekorlar, kostümler halledilmiş, oyunlar, replikler hazır edilmiş ve sıra, filmi çekmeye gelmiştir. O film çekilmelidir evet; her hal ve şartta çekilmelidir...
Film içinde filmdir zaten... Bir kere fettan yıldızımız çok mutlu ve umutludur... Yıllar sonra başrol oynayacaktır... Hem de "sosyal içerikli" bir filmde...
Sinema sokaklarının yorgunluğu bedenine yansıyan rejisör, nihayet film çekecek olmanın gerginliği, ama bir o kadar da heyecanı içindedir...
Ama ah, bir de imkânsızlıklar olmasa...
Öyle ya, film ekibi, sete, harici ve dahili mekânlara belediye otobüsüyle gitmek zorundadır...
işte, film içinde film de burada başlar...
Aslında, bütün ekip için hayatın "son"u gibidir her şey.
Otobüs içinde geçen tüm konuşmalara kulak misafiridir otobüs şoförü...
İmkânsızlığa, kurnazlığa, aksiliklere ve rol kesenlerin acemiliklerine de...

---