BİLMEM KAÇINCI YAZIM

“Rüstem adında biri... yandı da gitti...”

Delimsirek bir müzik...

Bir yoğun karanlık, güneşin şavkıyla usul usul yırtılıyor...

Köprü üstünden, önümüzde upuzun, irili ufaklı teknelerin gelip gittiği bir su:

Boğaziçi...

Bu ne layn?..

Bu romana nasıl başlayayım diye, amma da kafa patlattım! Kırk düşüncenin/giriş’in ipini çektim!.. Ha vara, de vara; vara vara, kimi film, dizi setlerinin orasına burasına atılmış; kimi tiftik tiftik, kimi el değmemişçesine pırıl pırıl; çoğunlukla fgr... Açalım: Figüran!.. İnsana saygılı yönetmenler için de Yardımcı Oyuncu olarak yer aldığım, alttan altta yapısı sürecek senaryolardan kalkarak, belirgin üç nedenden ötürü yukardaki Giriş’te karar kıldım.

Bir: Sinema ya da dizi, seyirciyi ‘sözcük dağarı kıt’ yerine komadığı için, kalkıp da, Boğaziçi dedikten sonra... piyasadaki romanlar gibi: