Bak Vivi, biz seninle yıllardan beri tanışıyoruz, sen kimsin, ne iş yaparsın, ne yaptın? Ben seni yalnızca Vivi olarak tanıyorum. Senin çok iyi günlerini biliyorum. Bu duruma nasıl geldin? Nerede doğdun, sen nesin, anlatır mısın? - Bak şimdi ben kimim, Danca doğumluyum (02.11.1945). Darıcalı bakkal Mehmet Ersoy'un, yani Darıca'nın en zengin ailesinin kızıyım. Babam, büyükbabam, amcam en lüks arabalarda gezen bir aile. Annem ben 1,5 yaşında iken ölüyor, onu tanıyamıyorum. Beni babaannem büyüttü. Evde hizmetçiler, uşaklar aklına ne gelirse. Otobüslerimiz vardı, dükkânlarımız vardı. İstediğin kadar zeytin, üzüm tartaları... Yani hiç sıkıntı çekmedim. Kaç yaşına kadar sürdü bu lüks? - Sekiz buçuk yaşındaydım. Babaannem bir kurban bayramının arife günüydü, beni yıkadı ve öldü. Öldükten sonra Fuat amcam İstanbul'a, İçerenköy'e gelmişti. Sonra bizde babamla, amcamın yanına geldik. Amcamın büyük bakkalı vardı. İlkokul 5. sınıfı bitirdim daha okumadım. O ara babama genç bir kız buldular, evlendirdiler. Peki senin adın niye Vivi? - Niye Vivi, onu da söyleyeceğim şimdi. Eve üveyanne geldi. Genç tabi, beni istemedi, benimle takışmaya başladı. Kardeşim oldu bir tane. Adı Ömür, şimdi İngiltere'de, oraya yerleşti çocuklarıyla. Üvey karı beni babama ezdirdi, dövdürdü. Halbuki ben gözbebeği gibi büyümüşüm. Bu, 16 yaşına 4 ay kalana kadar sürdü. Sonra evlendim, Kadıköy Altıyol'da Madam Tasula adında bir kuaför kadının yanına çırak verdiler, meslek öğreneyim diye. Orada çalışan Abdullah Çakır diye bir kalfa vardı. Bu çocuk bana bakıyordu. Seviyordu aslında, evlenmek, sevgi mevgi yok aklımda. O orospu kadından kaçmak için çare arıyorum. İşte ben bu çocuğa kaçtım. Bir annesi vardı. Çocuğum oldu, bir kızım var benim. Çok pis bir aile idi. Benim ailem temizdi…

---