Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin önemli adlarından olan Cahit Sıtkı Tarancı (1910-1956), salt şiir yazan bir şair olarak kalmamış, dil ve edebiyat ile ilgili konular üzerinde düşünen, düşüncelerini yazıya döken bir edebi kişilik de sergilemiştir. Bu yönüyle, çağdaş şiirimizin 'şiirsel metin'lerle gelişmesini, zenginleşmesini 'poetik metin'lerle de beslemiş sanatçılar arasında yer almıştır. Cahit Sıtkı Tarancı, edebi görüşlerini çoğunlukla yakın dostlarına ve akrabalarına yazdığı mektuplarda dile getirmiştir. Dolayısıyla, şair edebiyat ile ilgili görüşlerini ortaya koymak yolunda mektup türüne önemli bir işlev yüklemiştir. Acaba, Tarancı'nın edebi görüşlerini içeren metinleri sadece bu mektuplardan mı ibaretti? Ayrıca birkaçından haberli olduğumuz edebi makalelerinin sayısı gerçekte ne kadardı? Bu sorular beni, mektup türünün dışında 'Cahit Sıtkı Tarancı' imzalı yazıları belirleme çalışmasına yöneltti. Elinizdeki kitap böyle bir niyetin ürünüdür ve şairin bütün makalelerini, edebi anketlere verdiği cevapları, kendisiyle yapılmış olan konuşmaları bir araya getirme çabasını taşımaktadır. Bu çabaya karşılık, derlemenin dışında kalmış birkaç yazı olabilir. Bu ihtimal ışığında, yazıları eksiksiz biçimde bir araya getirdiğim iddiasında bulunmak istemiyorum. Belirleyebildiğim ilk yazısı 15 Kânunusani 1931 tarihli Akademi dergisinde çıkan şair, Ağaç, Gündüz, Varlık, Serve-ti fünun, Uyanış, Vakit, Cumhuriyet gibi dergi ve gazetelere yazılar vermiştir. Tarancı'nın makaleleri, zaman zaman edebiyatın sınırlarını aşabilen değişik konuları kapsamaktadır. Bu konulara genel bir fikir vermek amacıyla değinmek istiyorum. Cahit Sıtkı, makalelerinde roman tahlillerinden batı edebiyatı ile ilgili incelemelere, sanatçı kişiliğinden şiir sorunlarına, kendinden önceki ve çağdaşı bazı şairlerin değerlendirilmesine ve müzeciliğe kadar türlü konulan işlemiştir.

---