Ekvadorlu Jalme Marchen'ın, Pegaso Yazın Ödülü'nü kazandığı Öteki Giysi adlı ilk romanı ile ortaya koyduğu yazarlık yetisini iyice sağlamlaştırmıştır. Bu eserinde yazar bizi, dünyanın ortası sayılan Ekvador'un başkenti Qulto'dan alıp, kahramanının temiz bir sevgiyle uyuşturucu kaçakçılarının acımasız ağları arasında sıkışıp kaldığı İstanbul'a götürmektedir. İşlenmek istenen bir cinayetle yazgının engeller çıkardığı bir aşk tutkusunun ikili bilinmezliği arasında sürüp giden olaylar sırasında, ayrıntılarına dek çizdiği karakterlerinden oluşmuş bir mozaik sunuyor. Romanın efsanevi mekânı İstanbul, insan yazgısı ile sanatın ve yazgının aşırılıklarının derinlemesine işlendiği bir doruğa dönüşüyor. Böylece bu eserde sevgi yalnızca bedenlerin birbirlerini aradıkları bir kavram olmaktan çıkıyor; bütün duyguları kapsayan ve doyuran öteki tene, Osmanlı şiirine dönüşüyor. Kişilerinin dramı, edebiyat klişelerinden ve önyargılardan uzak olarak yalnızca anlatı sanatına göre çizilen bu roman, sonunda dün olduğu gibi bugün de, zamanın gizlerine karşın sapasağlam ayakta duran bin yıllık bir duygusal ve yüksek kültürün tarihsel bilincini yeniden canlandıran bir geziye dönüşüyor. Yazarın, Türk tarihini, edebiyatını, kültürünü ve insanını, çok iyi incelediği ve bir romanın elverdiği ölçüde eserinde yansıttığı görülüyor. Kahramanlarına İslam dininin yüksek bir din olduğunu, Türklerin büyük uygarlıklar kuran bir ulus olduğunu söyletiyor. Göktürk yazıtlarından divan edebiyatına dek uzanan geniş bir alanı eserin içine sindirmesini biliyor. İki roman kahramanı arasındaki aşk öyküsünü, uzun uzun anlattığı Fuzuli'nin Leyla ve Mecnunu ile süslemese de ilginç bir yaklaşım. Yazgım İstanbul, bir aşk romanı değil, bir polisiye roman değil, bir tarihsel roman değil, ama bunların tümüdür...

---