ALTI ÇİZİLİ SATIRLAR adlı kitabımda, 1987-1997 arasındaki on yıllık dönemde yazdıklarımdan seçmeler tarih sırasıyla yer alıyordu. Bu kitaptaki yazılarsa, 1997 ve 1998 yıllarında büyük bir kısmı Zaman gazetesinde Not Defteri başlığı altında çıkan yaklaşık üç yüz yazı arasından seçilmiş ve tasnif edilmiştir. Genellikle gündeme ve aktüaliteye bağlı olarak yazıldıkları için yayımlandıkları tarihleri belirtme ihtiyacı hissettim; çünkü hemen her yazının başında hangi hadiseye binaen yazıldığına dair atıflar bulunuyor. Bu iki yılın önemini ayrıca belirtmeye gerek yok; 28 Şubat sürecinin bir kültür ve edebiyat adamının hayatına nasıl yansıdığını bu kitapta takip etmek mümkündür. Aslında sırf gündeme bağlı olarak yazılmış, dolayısıyla gündem değişir değişmez eskiyen yazıları kitaplaştırmak doğru değildir. O türden yazıların hiç birini bu kitaba almadım; gönlümün gazete sayfalarında kalmasına razı olmadığı yazılarda, hadiselerin arka planına ulaşma ve gündemi bir kültür adamı olarak kuşatma çabası vardır ve hemen hepsi yazma faaliyetine paralel bir okumanın ürünleridir. Esasen okuyucularım Altı Çizili Satırlar'a ilgi göstermemiş olsalardı bu yazıları kitaplaştırma cesareti gösteremezdim. Yazmak bir hayat tarzıdır; her yazar kendini yazarak gerçekleştirir. Yazar, yaza yaza yaşayan adamdır; hayatına yazarak anlam kazandırır. Özellikle benim gibi geçimini kalemiyle sağlayanlar, yani bir gazetede bir sütunu sürekli doldurmak zorunda olanlar, isteseler de istemeseler de bütün zamanlarını ya yazarak, ya da yazacaklarını düşünerek yaşamak ve ilgi alanlarına giren her hadiseye doğru veya yanlış bir yorum getirmek zorundadırlar. Okuyorlarsa yazmak için, çevrelerine bakıyorlarsa yazmak için, konuşuyorlarsa, hayal kuruyorlarsa, hatta mübalağa etmiyorum, rüya görüyorlarsa yazmak içindir. Bu kitapta yer alan Aylaklık Düşleri başlıklı yazıdaki şu cümleler, sürekli yazmak zorunda olan bir yazarın duygularını iyi yansıtır: "Kim ne derse desin, yazmak zor iştir; bir de yazabildiğinizin en iyisini yazmaya çalışmak gibi bir kaygınız varsa, bazan bir sayfacık yazı bile derin bir sancıya dönüşebilir. Düşüncelerinizi toparlayamaz, toparlasanız bile ona en uygun biçimi veremezsiniz...

---