Ölen şairlerin yaşayan mısralarını bir araya toplamak, bu seçilmiş ve süzülmüş manzum satırlarla komprime halinde bir nevi edebiyat tarihi yapmak istedim. Şu küçük kitap meydana geldi. Yunus Emre den Ahmed Haşim'e kadar yorucu bir araştırma neticesinde seçtiğim bütün bu beyit ve mısralarda her şeyden önce şeklin nisbi sadeliğini, mananın içtimai ve ahlaki kıymetini aradım. İfade ve ruh itibariyle bugünkü zevke çok uzak kalmış mısraları, anlaşılması ve hazmedilmesi pek güçleşmiş beyitleri – az çok estetik bir güzelliğe malik bile olsalar - feda ettim. Vakıa zaman güzel yazıların yalnız üslubunu, tekniğini yıpratır. Ruhuna, bediiyatına dokunamaz. Fuzuli, Baki, Nef'i, Nedim ve Galib gibi değerli divan şairlerinin şekil itibariyle öyle bugünkü zevke uzak ve müfrit lafız parıltısına müstağrak mısraları vardır ki sanat ve mana bakımından birer küçük incidir. Fakat feda ettiğim parçalar bu hakikat göz önünden uzak tutulmadığı halde de artık yaşamak, Türk ruhunda makes bulmak kabiliyetini kaybetmiş paslı beyitlerdir. Güzidelerin epey tesiri olmakla beraber güzel sözleri, kıymetli beyitleri asıl orta tabaka yaşatır. Ben burada cemiyetin yaşattığı mısralara öyle sanıyorum ki çok bir şey ilave etmiş olmadım. Mamafih şunu da söyleyeyim ki halkın değer ve önem verdiği mısralara saygı göstermeme rağmen bedii ve felsefi hiç bir kıymeti olmayan, hususiyle taassup ve tevekkülü, meskenet ve sefahati okşayan köhne beyitleri - halk nazarında taze de kalmış olsalar - kitabıma almadım. Zulmetlerden, beşeri pisliklerden çabuk incinen bir idealist heyecanıyla istedim ki seçtiğim mısralar okuyanlara daha çok ilahi bir zevk, fikri ve ahlaki bir ışık versin. Mısralar karanlık itikat ve itiyatları değil, nurlu ve şuurlu duygu ve düşünceleri terennüm etsin. Beyitlere riya ve sefahat dalgası değil, kabil olabildiği kadar seciye ve irade havası hâkim olsun!..

---