UYARI
Yayıncı benden bir Uyarı metni istiyor. Sanırım okuru iki bakımdan uyarmak gerekir. Bir mevcudiyete ve bir mevcut olmayışa karşı uyarmak. Benim adımın mevcudiyeti, başka adların mevcut olmayışı.
Ne kadar karanlık olursa olsun kendi adından bahsetmek, büyük bir günaha girme riskini almaktır. Ad verilmiştir, emanet edilmiştir. Her ne kadar bu konuda elimizden gelen neredeyse hiçbir şey olmasa da, elbette adımıza bağlı bulunan, bağlanmış olan ve bağlanacak olan anlamlardan sorumluyuzdur. Günah olan, adı sahiplenmektir. Onu sadece taşımak gerekir.
Şatoda1, on gün boyunca, tüm zihinleri saran bir düşünce atılımı yaşandı. Sorulan soru şuydu: Nasıl yargılamalı? Benim adım bu kolokyum için bir kod görevi gördü. Buna yüzüm kızarmadan dayanabildim zira hiç kimse, neredeyse hiç kimse, şu konuda yanılmadı: Ağırlık merkezimiz yargıydı, adil olandı. Ancak bu soruya dokunduğu ölçüde ad da hesaba katıldı. Bu doğru tavrı öncelikle yöneticilerin titizliğine borçluyuz, ve bir de kolokyuma katılanlarm sahip olduğu ortak bir sezgiye, bir bilgeliğe. Buradan onlara bir düşünce momentinin anısı kaldı. Bir düşünce hatırası kaldı, tıpkı bir aşk hatırası, bir çocukluk hatırası gibi...

---