Bir mali kuruluşun kültür ve san'at işleriyle uğraşması yadırganabilir. Fakat yurt kalkınmasında "maddi gelişme" kadar "manevi kalkınmaya" da ihtiyaç olduğu açıktır. Özellikle bizim gibi gelişmekte olan ülkelerde mali ve iktisadi kuruluşlar da toplum yararına hizmetler üstlenebilirler. Devletin ve bireylerin ele almadıkları konular üzerine eğilebilirler. İşte bu duygu ve düşünceden hareket eden Yapı ve Kredi Bankası, memlekete getirdiği hizmet anlayışı ve ortaya koyduğu eserlerle, bu yolda da öncülük etmiş olmanın tarihsel şerefini taşımaktadır. Yapı ve Kredi Bankasına bu anlayışı getiren ve gerçekleştiren de Bankanın kurucusu ve başyöneticisi Sayın Kazım Taşkent olmuştur. Kazım Taşkent, 1939 yılında, İsviçre'de kayan bir dağ parçasının altında kalan ve cesedi bile bulunamayan oğlu Doğan'dan, yaşamında beklediği hizmetleri, onun için beslediği emelleri, kurduğu müesseseler yoluyla gerçekleştirmeyi manevi bir vazife saydı. Onun adı, Bankaca, çocuklar için çıkarılması kararlaştırılan bir dergiye verildi. Böylece "Doğan Kardeş" yılların geçmesiyle, çeşitlenecek ve gelişecek olan kültür hizmetlerinin bir simgesi oldu. Batı âleminde bazı büyük bankaların para, resim, belgeler koleksiyonlarına sahip oldukları, kuruluş yıldönümlerinde san'at değeri yüksek kaliteli kitaplar bastırdıkları bilinmektedir. Fakat memleketimizde, mesleki çalışmaları yanında kültür ve san'atın değişik alanlarında hizmetlerde bulunmayı ülkenin manevi kalkınmasında bir görev sayan, bunu kurumlaştıran ilk milli müessesenin, "Yapı ve Kredi Bankası" olduğunu zannediyorum. Bu görüşü, 28 yıl evvel, ülkemizin iki değerli sanatçısı rahmetli Ulvi Cemal Erkin ve Mesut Cemil şöyle dile getirmişlerdi: " ... bilmiyorum, yeryüzünde eşi var mı? ticari ve iktisadi işler için kurulmuş bir müessese, yolunda başarı ile yürürken, belki bu yolun tam tersi telakki edilecek olan memleket san'at hayatına girsin..."

---