Yalnızım İstanbul
| Yazar | : | Doğanay Bahşi |
| Ölçü | : | 0 x 0 cm |
Hata bende,
Sıcak gülüşümle bakmamalıydım sana,
Güneş doğmamalıydı bizim için mesela
Çiçekler açmamalı, bahara hasret kalmalıydık.
Kışın tam ortasında yalnızlığımda kalsaydım ben,
Ya da saklamalıydım tebessümümü herkesten,
Kendimden, en çok da senden.
Nereden bilebilirdim buzların eriyip okyanus olacağını,
İçimde tsunaminin kopacağını,
Her şeyi yıkıp da beni sonsuzluğa yollayacağını.
Sen bilebilir miydin?
Hayallerinin yıkılmasına sebep veren,
İhanetin ellerini ya da bizim ömrümüzün bedelini...