| Yazar | : | Yrd. Doç. Dr. Binhan Elij Yılmaz, Arş Gör. M. Şeker |
| İsbn | : | 9789755551258 |
| Yayın Tarihi | : | Nisan, 2007 |
| Dil | : | Türkçe |
| Sayfa Sayısı | : | 145 |
| Ölçü | : | 16 x 24 cm |
| Yayınevi | : | İst. Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler Odası |
Devletin üstlenmiş olduğu görevleri yerine getirebilmesinde, ekonomik ve mali yapının istikrarlı olmasında, etkin ve adil işleyen bir vergi sistemi sayesinde elde edilecek kaynaklara, bir başka deyişle vergi gelirlerine sahip olunması gerekir. Vergiler, bir yandan devlet açısından en önemli gelir kaynağını ifade ederken, birey açısından da satın alma güçlerini azaltan bir yük olarak algılanır. Bu yük ise kamu harcamalarını, vergiyi ya da vergi kaçakçılığını nasıl algı1adığına bağlı olarak tüm mükelleflerce farklı ağırlıkta hissedilir.
Mükel1eflerin vergi ödeme konusunda ortaya çıkan isteksiz davranışlarının nedenlerinin belirlenmesi ve gerekli önlemlerin alınarak ortadan kaldırılması, vergilemeye ilişkin yapılacak düzenlemeler çerçevesinde önemlidir. Vergilemede pasif taraf olan mükellefin vergiyi algılama şekli ve vergiye tepkisi dikkate alınmadan yapılacak düzenlemelerin başarıya ulaşma şansı düşük olacağı gibi, demokratik rejimlerde mükelleflere tanınması gereken bir hak da engellenmiş olacaktır. Görüldüğü üzere vergileme ile ilgili düzen1eme1erin hem ülke koşullarına hem de mükellefin vergiye ve devlete bakış açısı ile uyumlu olması gerekmektedir.
Bazı mükelleflerin vergisel ödevlerini neden tam olarak yerine getirdikleri veya gerçek gelirlerini gizleyerek neden vergi kaçırdıkları, maliye biliminin uzun yıllardır ilgilendiği bir konudur. Ülkemizde bu konuda akademik zeminde gerçekleştirilen ampirik çalışmalar, bilimsel tartışmalardan daha sınırlıdır. Türkiye 'de çeşitli dönemler de ve çeşitli illerde mükelleflerin vergi kaçırma ve vergiden kaçınma şeklindeki davranışlarını inceleyen çalışmalar yapılmıştır. Muter, Sakınç ve Çelebi (1993) Manisa'da 505 mükellef ile, Gerçek ve Yüce (1998) Bursa'da 235 mükellef ile, Demir (1999) Afyon'da, Bayraklı, Saruç ve Sağbaş (2004) Afyon'da 481 mükellefle ve Çoban ve Sezgin (2004) Denizli'de 1000 mükellef ile anket gerçekleştirmiştir. İstanbul ilinde ise bu yönde son yıllarda yapılmış yalnızca Çiçek'in 2006 yılında 502 denekle anket çalışmasını içeren doktora tez çalışması mevcuttur.
Oysaki İstanbul ili, bütçe gelirlerinin üçte birinin ve toplam vergi gelirlerinin %41 'inin toplandığı, büyük bir metropoldür.