Uzay çağının yedinci yılındayız. Yedi yıl öncesine kadar, bu konuyla uğraşan bilim adamları dışında, özellikle geniş hayalli yazarların bir bilimsi-uyduru (science-fiction), bir fantazya olarak ele aldıkları Uzay yolculuğu ve Uzay faaliyetleri, günlük hayatın, umut ve dehşet karışımı duygularla bakılan bir parçası olmuştur. Bu kısa süre içinde, Uzaydaki başarılar, XV'nci ve XVI'ncı yüzyıllarda Okyanusların aşılması, XX'nci yüzyılda havacılıktaki ilerlemelerle kıyaslanamayacak son derece hızlı bir tempo ile gerçekleşmektedir. Sosyal hayatın milli ve milletlerarası her yönünü etkileyen bir teknolojik gelişme temposu yeni bir etken olarak İnsanlığın meseleleri arasına katılmış, bu meseleleri daha da karmaşık hale sokmuştur. Uzay başarılarının tarih içindeki yerini ve yeni gelişmelerin hızını, Başkan Kennedy, 12 Eylül 1962'de Amerikalıların fırlatmış olduğu Mariner uydusunun Venüs dolaylarından geçeceği gün, Houston'daki Rice Üniversitesindeki konuşmasında şöyle belirtmiştir: Hiç kimse, ne kadar mesafeyi ne kadar hızlı bir şekilde almış olduğumuzu tam anlamıyla kavrayamaz. İsterseniz, İnsan'ın yazılı 50,000 yıllık tarihini 50 yıllık bir zamana sıkıştıralım. Bu duruma göre, ilk kırk yıla ilişkin pek az bilgimiz var; bu kırk yıl sonunda ilerlemiş insan, ancak, örtünmek için hayvan postları kullanmayı öğrenebilmiştir. Bu ölçülerle, on yıl kadar önce, insan kendisine başka biçimde barınaklar yapmak için mağarasından çıkmıştır. Yalnız beş yıl önce insan yazıyı ve tekerlekli araba kullanmasını öğrenmiştir. Hıristiyanlık iki yıldan az bir zaman önce doğmuştur. Matbaa bu yıl ortaya çıkmıştır. İnsanlık tarihinin bütün elli yıllık kapsamı içinde ancak iki aydan az bir süre önce buhar makinesi yeni bir kuvvet kaynağı sağlamıştır. Newton [bu sırada] yerçekiminin anlamını incelemiştir…

---