Günümüzün duyarlı Türk insanı, Üçüncü Milenyum'un eşiğindeki gelişmelerden kaygı duyuyor. 11 Eylül sonrası saldırganlığına, sadaka-kefen düzeydeki yoksullaştırmalara ve Batılı efendilere çalışan politikalara, anlam yüklemekte zorluk çekiyor. Çünkü işbirlikçiler, Mustafa Kemal ATATÜRK adından tedirgin oluyor. Dün Osmanlı Devleti'ni, içten ve dıştan yıkan Koalisyon Güçleri, bugün "Osmanlılık" söylemleri ile Türkiye Cumhuriyeti'ni yok sayma, gereksiz görme çabasındalar. Sorunlarımızın kökeni, bin yıl öncesine dek uzanır. Çünkü bu benzersiz toprakların Türkler elinde olmasını, hiç biri içine sindiremedi. Bıkıp usanmadan, uzun soluklu ve çok yönlü girişimlerin, asıl nedeni budur. Bu konuda uygulanan ortak projenin adı da: Türkleri Anadolu'dan Kovmak! Osmanlı İmparatorluğu, Anadolu'dan başlamıştı. Bir şemsiye gibi açıldı ve Roma İmparatorluğu ile yarışır boyuta ulaştı. Ama Anadolu'yu, midyenin inciyi saklayışı gibi, derinlerine gizledi. 600 yıl sonra çökerken de, Anadolu üzerine kapandı. Bin yıldır beklenen ve bir türlü gelemeyen o an, sonunda gelmişti. Birinci Dünya Savaşı sonunda, Anadolu'daki geçici işgal bitmek üzereydi. Boğazların Hasta Adamı için, büyük bir cenaze töreni gerekiyordu. Kafa kafaya verdiler ve çıkar çatışması yüzünden, zor olsa da sonunda anlaştılar. Oysa çöken ve parçalanan, yalnızca Osmanlı Devleti'ydi. Türk ulusu değil. Kurtarıcı önderini, Mustafa Kemal'in kişiliğinde bulan Türk ulusu, harikalar yarattı. Anadolu'nun Bin Yıllık Türk Ata Yurdu olduğunu, evire çevire anlattı. Dahası, onlarla yarışırcasına Cumhuriyet yönetimine geçildi. Böyle bir başarının, bu kadar kısa sürede gerçekleşmesinin, Avrupa' da bile örneği yoktu. Ara rejimsiz, kişisel çıkarsız, duraksamasız ve geri dönüşsüz...

---