Sosyoloji; 19. yüzyılda, Sanayi Devrimi ve Fransız İhtilali sonucu meydana gelen, sosyal bunalımlara çare bulmak amacıyla, felsefeden bağımsızlaşarak bilimsel geleneğini kurmaya başlamıştır. Başlangıçta, toplumun hastalıklı ve bunalımlı halini çözümleme görevi atfedilen yeni bilime toplum hekimliği ve sosyal mühendislik işlevi de yüklenmişti. Sosyoloji, sosyal felsefe geleneğinin etkisiyle Kara Avrupası'nda, "olması gereken" ve genel teoriler üretme çerçevesinde gelişmiştir. Ancak, toplum dokusunun çok karmaşık olduğu, her toplumsal grup ve sistemin kendine özgü bir yapısı bulunduğu gerçeği; toplumsal bunalımların hazır reçetelerle ve genel-geçer teorilerle çözümlenemeyeceğini göstermiştir. Fransa'da Auguste Comte ve Durkheim ekolü teori ağırlıklı, Le Play ekolü ise uygulama ağırlıklı gelişmiştir. A.B.D.'de de, sosyolojinin özellikle 1929 ekonomik bunalımından sonra, toplumun patolojik durumuna çare bulmak amacıyla geliştiği görülmektedir. A.B.D.'de sosyoloji, küçük grupları inceleme bağlamında, sosyal psikoloji ağırlıklı gelişmiştir. Tümevarım yöntemiyle sosyal gruplardan başlayarak "olan" durum incelenmektedir. Türkiye' de ise, geliştirilen sosyoloji geleneklerinin izleyicileri vardır. Bu bağlamda, Durkheim ekolü Ziya Gökalp, Le Play ekolünü ise Prens Sabahaddin temsil etmiştir. Amerikan Sosyoloji geleneği de, akademik çevrelerde kamuoyu araştırmalarında önemli oranda uygulama alanı bulmuştur. Ancak, sosyolojik araştırmaların ne salt uygulamalı ne de salt teorik olmaları yerine; hem teorik Türkiye, değişimin sancılarını ve bunalımlarını yaşamaktadır. Bu bunalımdan en fazla etkilenenler ise, yeni yetişmekte olan genç kuşaklardır. Üniversite gençleri, bir toplumun geleceğinde önemli ve etkin roller oynayacak elit bir sosyal gurubu oluştururlar. Bu anlamda, üniversite gençlerinin yetkin ve sağlıklı yetiştirilmeleri gerekir. Toplumsal yapıdan soyutlanması mümkün olmayan üniversite gençlerinin, anomi ve yabancılaşma davranışlarının nedenlerini tespit etmek önem arzediyor...

---