"Söz uçar, yazı kalır" der, bir Latin atasözü... Elinizdeki kitabın çıkış noktasını bu atasözü oluşturdu. Kültür Bakanlığı görevini üstlendiğim 1991 Kasım'ından başlayarak, gerçekleştirmeye çalıştığımız çağdaş kültürel yaklaşımları açıklamak için yaptığım çeşitli konuşmalar, "uçmasın" istedim... "Ulusaldan Evrensele Çağdaş Kültür" adı altında topladığım, çeşitli kültürel konuları içeren konuşmalarımın "yazılı" bir metin olarak kalması gerektiğini düşündüm. Ulusaldan evrensele... Gerçekte bu iki sözcüklü betimleme, yaşama geçirmeyi amaçladığımız kültürel yaklaşımın temelini oluşturmaktadır. Bu doğrultuda; "tek sesli" ve "halka zorla dayatılan" bir kültür anlayışını tersine çevirerek, "çok sesli" ve "halkın devlete önerdiği" bir kültür anlayışını ülkemizde egemen kılmaya çaba gösteriyoruz. Elinizdeki kitapta, tek seslilikten çok sesliliğe, baskı ile biçimlendirmekten özendirmeye, yasakçılıktan özgürlükçülüğe doğru uzanan demokratikleşme çabalarının özetini bulacaksınız. Eski ve yeni yaklaşımların temelinde yatan fark, topluma güven duymak ya da duymamaktır. Ya topluma güven duymadığınız için, her bireyi, her an suç işlemeye hazır birer potansiyel suçlu gibi görerek, devleti kendi vatandaşından korumaya çalışacak ve çeşitli yasakların arkasına sığınacaksınız, ya da topluma güvenerek, uygar ülkelerde olduğu gibi, hakkı olan temel özgürlükleri vereceksiniz... Biz topluma güven duyduğumuz için ikinci yolu seçtik ve göreve başlar başlamaz, bu düşüncemizi uygulamaya koyduk. Ülkemizdeki kütüphanelerde "Yasak Kitap" olarak nitelenerek, okuyucudan gizlenen yüz binlerce kitabı okurlarla buluşturduk. Kütüphanelere bile giremeyen, depolarda kilit altında saklanan kitapları önce gün ışığına, sonra okurlarına kavuşturduk. Türk halkı, aynı kütüphanelerde, yan yana Nazım Hikmet'i de, Necip Fazıl'ı da, Yaşar Kemal'i de, Said-i Nursi'yi de okudular. Ne aralarında kavga ettiler, ne de devlete saldırdılar...

---