"Söz uçar, yazı kabı'’ der. bir Latin atasözü... Elinizdeki kitabın çıkış noktasını bu atasözü oluşturdu. Kültür Bakanlığı görevini üstlendiğim 1991 Kasım'ından başlayarak. gerçekleştirmeye çalıştığımız çağdaş kültürel yaklaşımları açıklamak için yaptığım çeşitli konuşmalar, "uçmasın" isledim... 
"Ulusaldan Evrensele Çağdaş Kültür" adı altında topladığım, çeşitli kültürel konulan içeren konuşmalarımın "yazılı" bir metin olarak kalmast gerektiğini düşündüm.
Ulusaldan evrensele... Gerçekte bu iki sözcüklü betimleme, yaşama geçirmeyi amaçladığımız kültürel yaklaşımın temelini oluşturmaktadır. Bu doğrultuda: "tek sesli' ve "halka zorla dayatılan" bir kültür anlayışını tersine çevirerek, "çok sesli’ ve "halkın devlete önerdiği' bir kültür anlayışını ülkemizde egemen kılmaya çaba gösteriyoruz.
Elinizdeki kitapta, tek seslilikten çok sesliliğe, baskı ile biçimlendirmekten özendirmeye, yasakçılıklan özgürlükçülüğe doğru uzanan demokratikleşme çabalarının özetini bulacaksınız.
Eski ve yeni yaklaşımların temelinde yatan fark, topluma güven duymak ya da duymamaktır. Ya topluma güven duymadığınız için, her bireyi her an suç işlemeye hazır birer potansiyel suçlu gibi görerek, devleti kendi vaiandaşından korumaya çalışacak ve çeşitli yasakların arkasına sığmacaksınız, ya da topluma güvenerek, uygar ülkelerde olduğu gibi, hakkı olan temel özgürlükleri vereceksiniz...
Biz topluma güven duyduğumuz için ikinci yolu seçtik ve göreve başlar başlamaz, bu düşüncemizi uygulamaya koyduk. Ülkemizdeki kütüphanelerde "Yasak Kitap" olarak nitelenerek, okuyucudan gizlenen yüzbinlerce kitabı okurlarla buluşturduk. Kütüphanelere bile giremeyen, depolarda kilit altında saklanan kitapları önce gün ışığına, sonra okurlarına kavuşturduk. Türk halkı aynı kütüphanelerde, yanyana Nazım Iiikmet'i de. Necip Fazıl'ı da. Yasar Kemal i de. Sald-l Nursi'yi de okudular. Ne aralarında kavga ettiler, ne de devlete saldırdılar...

---