Divanyolu adlı eserinde, mekânlarla iletişime geçmenin bir göstergesi olarak Çemberlitaş'taki sütunu konuşturduğunu anlatan Beşir Ayvazoğlu, tarihî verilerle şahit olduğu manzaraları kurgulamak istediğini belirtti. Üçüncü Tepede Hayat: Beyazıt Meydanı'nın Derin Tarihi kitabında ise tarihi yeniden yaşamak tarzında bir metot uyguladığını ve karış karış Beyazıt'ı hissettiğini dile getirerek Beyazıt Camii avlusunda Cumhuriyet'in ilk yıllarına kadar Ramazan boyunca açık olan, İslâm ve Türk dünyasının kültürel çeşitliliğini en zengin biçimde bir araya getiren avluyu o hâliyle yaşadığını ifade etti. Eski hatıratların anlata anlata bitiremediği bu sergiyi ve bütün Beyazıt'ı Ruşen Eşref Ünaydın'ın hayalî rehberliğinde gezerek yaşadığını ve farklı bir tarih yazmaya çalıştığını vurgulayan Ayvazoğlu, meydanın gelişme seyrini, maceralarını ve kültürünü aktardığını dile getirdi ve şöyle devam etti: "Bu kadar önemli bir meydanın bu halinden bir an önce kurtarılması lazım. Burası ilmin, basın-yayın dünyamızın ve kültürün kalbidir aslında. Türkiye'nin ve Ortadoğu'nun en önemli kütüphanesi (Beyazıt Devlet Kütüphanesi) buradadır. 1884'ten bu yana ilim ve irfanımıza hizmet ediyor. Yayınlanan bütün eserleri ve bilhassa süreli yayınları eksiksiz barındırdığı için en zengin süreli yayınlar kütüphanesidir.' Osmanlı döneminde Darülfünun (İstanbul Üniversitesi)'un, şimdi Basın Müzesi olan binasından Beyazıt'a taşındığını anlatan Beşir Ayvazoğlu, Zeynep Hanım Konağı (Edebiyat Fakültesi)'nın İstanbul'un ilk kâgir konağı olduğunu, daha çok bir saray sayılabileceğini; yapımının ardından Beyazıt'ın ihtişamlı yıllarını Alim Paşa Konağı, Mühürdar Emir Efendi Konağı ve Fuat Paşa Konağı'nın da eklenmesiyle yaşadığını ve sonradan bu konakların bugünkü İstanbul Üniversitesinin birimlerine tahsis edildiğini belirtti. Yahya Kemal'in ders verdiği ve Ahmet Hamdi Tanpınar'ı yetiştiren İstanbul Üniversitesi'nin çok değerli hatıralar barındırdığına dikkat çekti. Beşir Ayvazoğlu, İstanbul Üniversitesi'nin abidevî bir görkeme sahip olan sembolik kapısının Birinci Dünya Savaşı döneminde "Erkan-ı Umumiye-i Harbiye'nin kapısı olarak inşa edildiğini, savaş sonrasında ise Darülfünun Kapısı olarak hizmet verdiğini söyledi ve sonrasında yaşanan değişimi şöyle anlattı: "Meydanın karakteristiği olan büyük bir havuz vardı. O tamamen kaldırıldı. Efsanevî Küllük Kahvesi ise ilim erbaplarının ve yazar takımının yaz kahvesiydi. Okur-yazar insanların ihtiyaçlarını karşılayabileceği her şey buradaydı. Sahaflar bir müddet camii avlusunda sıkışmıştı. Ama daha sonra iki katlı dükkânların bulunduğu bir çarşı inşa edildi. Şimdi gördüğünüz Sahaflar Çarşısı ise 1950'lerde onun dar alana sıkıştırılmış hâlidir.'

---