Usuldendir, ön söz yazılırken geleceğe umutla bakan güzel sözler söylenir. Yazıya tümüyle bir iyimserlik ve mutluluk egemen olur. Sonunda da gerekli kurumlara ve kişilere teşekkür edilir. Bunların içinde en vazgeçilmez olanı teşekkür kısmıdır. Bu yüzden ben o kısmı kitabın ilk sayfasına koyup bu sayfayı boşalttım ki sizinle gerçekleri burada konuşalım. Bu kitap bilimsel bir buluş değilse bile özgün bir tekniği öğretiyor. 1994'de Kalküta'daki uluslararası konferansta bildiri olarak sunduğumda gösterilen ilgiye benzemese de Türkiye'de yeterince ilgi gördü. Buna rağmen kitap ancak sekiz yıl sonra dostum Bekir Ormancı'nın gayreti ile Kültür Bakanlığınca bastırılabildi. Uzun hazırlık döneminde kitabın baskısı için üretilen kaliteli görsellere rağmen Tarih Kurumu Matbaası kitabı çok kötü bastı. Buna rağmen 5.000 kitabın piyasada tükenmesi fazla zaman almadı. Bakanlık yetkilileri kitabın basıldığını bana müjdelerken, baskının da çok iyi olduğunu söylemişlerdi. Oysa benim için bu sonuç bir yürek sızısı ve namus meselesi oldu. Nihayet sekiz yıl sonra, bu kez dostum Oktay Çolak'ın gayreti ve Sayın Safa Bayar Yavuz'un desteği ile ikinci kez daha kullanışlı bir boyutta basıldı. Ülkemizde hem kitap yazıp hem de bunları pazarlayabilenlerin sayısı oldukça azdır. Pazarlamanın üretimin önüne geçtiği günümüzde siz okuyucular sadece iyi tanıtılanları görmüş oluyorsunuz ki bunlarında nitelikleri tartışılır. Yalnızca üretmeyi bilen kişi ise bu çalışmasına karşı komik bir telif ücreti alabilir. Bu miktar onun tüm çalışma saatlerinin birim asgari ücretle çarpımının çok altındadır. Geriye kalan, kitabı basılacak kişinin ulaşmayı umduğu manevi tatminden ibarettir. Bu dahi çoğunlukla bir yakının ya da bir yayıncının sponsor bulmasına bağlıdır. Bütün bunlar sağlansa bile, yazarın beklediği manevi tatmin, kitabın iyi basılmasına bağlıdır. Elbette bu basımcının işidir.

---