| Yayın Tarihi | : | 1964 |
| Dil | : | Türkçe |
| Sayfa Sayısı | : | 79 |
| Ölçü | : | 15,5 x 21 cm |
| Yayınevi | : | İktisadi Araştırmalar Tesisi |
İktisat ilminde sermaye denilince, umumiyetle, istihsal edilmiş olup, müteakip istihsallerde kullanılacak vasıtalar kastedilir. Yani, geniş manasıyla, (istihsal edilmiş istihsal vasıtaları )'na iktisat lisanında sermaye adı verilir. Burada, ilerideki istihsal faaliyetlerini besleyecek olan makine, teçhizat, aletler, ham maddeler, istihsale tahsis edilen binalar ve tesisler, toplu olarak sermaye kavramı içinde mütalaa edilmiştir. Bu mallar, "Ayni" veya "Teknik" sermaye şeklindedirler ve umumiyetle, "sermaye eşyası" tabiri ile de ifade edilirler.
Sermayenin bir de, "nakdi" veya "malı" cepheden ifade edilen manası 'vardır. Umumiyetle, bu şekildeki sermaye tabiri ile istihsal eşyası veya sermaye eşyasını mübadele yolu ile elde etmek için ayrılmış bulunan para miktarı ve istihsal edilmiş istihsal vasıtalarını temsil eden menkul kıymetler kastolunur.
Bu etüdde, sermaye piyasasından bahsedilirken, daha ziyade menkul kıymetleri kavrayan nakdi veya malı sermaye mefhumu üzerinde durulacaktır. Bu manadaki sermayenin daima, gelecekteki yatırımları da finanse edebilmesi bakımından, müstakar bir devamlılık karakteri arzetmesi gerektiğini unutmamalıdır. Mesela, istihsal eşyası, istihsal vetiresi içinde kullanılabilir, istihsal fonksiyonunu tamamlamış olabilir. Hâlbuki nakdi sermayedeki devamlılık vasfı, yani devamlı şekilde nakdi-mali muamelelerin mevzuu oluşu hassası, sermaye piyasasının bariz vasıflarındandır.