Yurdumuz Türkiye'de bu güne kadar azınlık okullarıyla ilgili bazı araştırmalar yapılmakla beraber, azınlık okullarının Türk eğitim sistemindeki yerini, etkilerini konu alan kapsamlı çalışmaya pek rastlanamamıştır. Özellikle Rum Okullarını ve onun Cumhuriyet dönemindeki çizgilerini işleyen ve ayrıca bu okulları talimatname ve müfredat programları yönleriyle de ele alan araştırmalara ihtiyaç olduğu kanaatindeyiz. Araştırmaya konu olan Türkiye'deki Rum Okullarını kapsamına alan bu çalışmaya, 1996 yılında başlanılmış, daha sonraki yıllarda da buna devam edilmiş ve bazı yeni kaynak ve bilgilerle geliştirilmiştir. Genel çizgileriyle kendine has yönleri ve Türk eğitim görüş ve düşüncesine katkıları olacağı düşünülmektedir. Bu araştırma 2002 yılında yayınlanan İstanbul Rum Okulları adlı çalışmanın devamı ve daha geniş olarak ele alınmışıdır. Konu ile ilgili ilk kaynaklara ulaşılmaya çalışılmış, değerlendirme ve yorumlarda tarafsızlığa özen gösterilmiştir. Bu araştırma, Türkiye'deki Rum Okulları ile ilgili birçok konuyu gözler önüne sermektedir. Osmanlı döneminde başlayan, Cumhuriyet Türkiye'sine ulaşan bu okulların etkinlikleri, kuruluş amaçları, yönetim yapıları, öğretim kadrosu ve ders öğretim programları, yurt içi ve yurtdışı bağlantıları ele alınarak günümüzdeki durumları aydınlığa çıkarılmaya çalışılmıştır. Araştırma kısaca, eğitim öğretim politikamızın daha iyi belirlenmesinde katkıda bulunabilir. Tüm çabalarımıza ve yukarıda özetlemeye çalıştığımız katkılarına rağmen, araştırmamızın kusursuz olduğu söylenemez. Bu araştırmada yardımlarını gördüğüm T.C. Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi müdürü İsa Özkul'a, memurlardan Hilmi Bey, Kadir Ay tar, Mustafa Tatlısu, Atilla Bey ile sözleşmeli personel Tahir Sezer'e, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanı Ramazan Çetindağlı ve başkan yardımcısı Vali Kılıç'a, arşiv şefi Osman Yoldaş, Şef Yılmaz Özmen ve Cehdi Diler'e ve yardımlarını esirgemeyen MEB'lığl Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürü Hüseyin Kazburoğlu'na, daire başkanı Mustafa Çandır'a...

---