2012 yılının kasvetli bir Kasım akşamında. Boğaziçi Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü Dördüncü sınıf öğrencilerine “Türkiye’de Gençlerin Siyasete Katılımı" başlıklı bir sunum yapmak üzere. Bebek sutlarında yer alan seminer sınıfına girdiğimde konuşmamın nereye varacağı hakkında fikrim yoktu. Öğrencilerin dikkatini çekebilmek için çarpıcı bir başlangıç cümlesi ararken, aklıma gelen en iyi cümle, bu kitabın varoluş sebebini de açıklıyor “Size kendi yaşamımdan bahsedeceğim".
O yağmurlu Kasım akşamında ev yapımı kek ve filtre kahve kokulan arasında yaptığım iki saatlik o konuşma bir şeyin dc farkına varmamı sağladı: Aynı üniversitede doktora öğrencisiyken dâhil olduğum ’“Türkiye’de Gençlerin Siyasete Katılımı" ile ilgili araştırma çalışmalannın tarihçesi, benim de öğrencilikten "hocalığa"; kendini ifade etmenin en iyi yollarını arayan bir gençten, çocuğunun büyümesine arkadaşlık etmeye çalışan bir babaya dönüşmemin de tarihçesini oluşturuyor. Zaman içerisinde ben, büyümenin ve tarihin etkisiyle nasıl başka bir insana evrildiysem; araştırma sorunu hemen hemen aynı kalsa da soruyu ele alışını da başka bir şeye dönüştü. Bu dönüşümün bir kısmı "sormak-yanılmak-yeniden sormak” şeklindeki araştırma döngüsünün doğal bir sonucu. Öte yandan ilk bu soruyu sorduğum zamanki dünyayla, şu andaki dünya arasındaki farkın da yadırganmayacak bir etkisi var. Bu nedenle yaklaşık iki saat kadar süren sunumum sona erdiğinde, kendi öykümle bu başlık altındaki çalışmalarımın öyküsünün ne kadar kesiştiğini daha fazla fark etmiştim. Bu çalışmaların öyküsünü anlatırken, kendi öykümü de anlatıyor olmanın cazibesi; elinizde tuttuğunuz yayının doğmasının en önemli sebebi...

---