Bürokrasiye geçene dek severek uzun yıllar sürdürdüğüm edebiyat öğretmenliğim boyunca, öğrencilerimin çok önemli düşünür ve edebiyatçılarımızı bile tanımadığı gerçeğiyle yüzyüze gelmiştim. Bu tablodan rahatsız olmamak mümkün değildi. Kuşkusuz bu gerçeklikte gençlerimize çeşitli nedenlerle yeterli bilgiler aktarılmayışının rolü büyüktü. Özellikle kaynak sorunu vardı. Mevcut kaynaklarda yazarlarımızın önemli bir bölümü bulunamıyordu. Kapsam itibariyle zaten yeterli olmayan sözlüklerde yer alan biyografilerin seçiminde dünya görüşü ayırımı yapıldığı, ya da duygusal seçimlerin önemli rol oynadığı da bir başka gerçek olarak karşımıza çıkıyordu. Bir yazar, eğer bir sözlük veya ansiklopedi yazarının dünya görüşüne yakın değilse veya o yazarın hoşuna gitmiyorsa, kitapları akademisyenler ve genel okuyucu tarafından beğenilse bile, biyografisinin o sözlük veya ansiklopediye girmesi asla mümkün değildi. Bu yüzdendir ki, öğrencilerim. Türkçe eserler vermiş değerli yazarlarımızın ancak bir bölümünü hatırlayabiliyor, isimlerine ambargo konulan çok değerli yazarlarımızın bir bölümünün adını bile bilmiyorlardı. Çünkü bu isimleri lise son sınıfa geldikleri halde kimseden duymamışlar, bu yazarlar hakkında birkaç satır olsun okuma imkânını bulamamışlardı. Onlara oldukça nitelikli ürünler vermiş olan bu şairler ve öykücülerden örnekler sunduğumda "Hocam, okuduklarınız çok güzel ama ne yazık ki bu ismi şimdiye kadar hiç duymadım" demek zorunda kalıyorlardı her defasında. Ayrıca mevcut kaynaklarda sadece edebiyatçı yazarları kapsayan bilgiler vardı. Peki ya tarih, felsefe, sosyoloji, din, folklor, siyaset, iktisat gibi oldukça önemli sosyal bilimler alanlarında değerli eserler veren bilim ve düşünce adamlarımız?..

---