Bu çalışmanın da ana konularından biri olan nedenler yüzünden, uzun yıllar Batı evrim şemaları içinde düşündükten sonra, son dönemlerde "ülkemizin kendi gerçeklerine" eğilmek ve Türk toplumunun yapısını ve evrimini bu gerçeklere göre yorumlamak eğilimi güçlenmiş görünmektedir. Böyle bir eğilimin güç kazanması, tabiidir ki toplumumuzun bugün içinde bulunduğu sosyo-ekonomik gelişme aşamasına, ideolojik gelişmeye ve sosyal bilimlerin gelişmesine sıkı sıkıya bağlıdır. Artık toplumumuz sorunlarının farkına varmış ve bu sorunları çözmenin yolları üzerine düşünmeğe başlamıştır. Gittikçe güçlenen "kaynaklarımıza, gerçeklerimize dönme" eğilimi bu gün ne kadar yol gitmiştir? Böyle bir görüşten hareket eden, Türkiye'nin sosyal yapısı ve tarihsel evrimiyle ilgili çalışmalar hangi aşamadadırlar? Aşağı yukarı bir on yıldır güç kazanan yeni eğilimin, ürünlerini son iki yıldan beri daha yoğun bir biçimde vermeğe başladığı söylenebilir. Bu, daha önceleri yapılmış pek çok değerli ve olumlu araştırmayı inkâr etmek anlamına alınmamalıdır. Bu araştırmalar arasında özellikle tarihçilerin ve iktisat tarihçilerinin belge derleme çalışmalarını mutlaka saymak gerekir. Ama son yıllarda, soruna daha farklı bir biçimde eğilinmeğe başlanmış ve sosyal bilimlerle uğraşan çevrelerde yeni görüşler, yeni bir ele alış biçimi ortaya çıkmıştır. Uzun yıllar Türkiye'nin sosyal yapısı konularında kalıplaşmış düşünceler içinde kalındıktan sonra böyle bir bilimsel araştırma ve yorum eğiliminin güç kazanmaya başlamasının çeşitli nedenleri vardır. Bu nedenler üç ana öbekte toplanabilir: a - Türkiye'nin ekonomik ve sosyal yapısında son on yıl içinde gözlenen değişmeler fikir yapısına da yeni görüşler kazandırmış ve düşünürleri Batı şema ve kalıpları içinde düşünme yerine, derinlemesine araştırmalara ve bazı kalıpların yıkılmasına doğru yöneltmiştir. b - Batı dünyasında, 1930'lara doğru büyük tartışma konusu olan Marx'ın Asya Tipi Üretim Biçimi kavramı, Türkiye'de ilk kez 1965 yılında yankı bulmaya başlamıştır...

---