İzlediğimiz filmlerden olsa gerek, Yeşilçam'ın bir dokunulmazlığı vardır. Pek çok insan için bir nostalji unsurudur. Ama gerçekten öyle mi? Agâh Özgüç, ezberleri bozacak bir Yeşilçam kitabıyla karşımızda: Türk Sineması'nın MarjiNalleri ve OrjiNalleri. Meğer Yeşilçam düşündüğümüzden ne kadar farklıymış! Yeşilçam deyince, kimi büyük anlamlar yükler ve toz kondurmaz, kimi de kıyasıya eleştirir. Meslek büyüğümüz sinema yazarı ve tarihçisi Agâh Özgüç bu iki yaklaşıma da hep temkinli yaklaştı. Hatta bir sohbet sırasında "Bilmeden, anlamadan konuşuluyor," demiş, "Dünyada Yeşilçam kadar renkli olayların ve ilişkilerin yaşandığı bir sinema sektörü çok azdır," diyerek cümlesini bitirmişti. Haklı olduğunu göstermek için anlattığı birkaç olay sonrasında sormuştum "Agâh Abi ne zaman yazacaksın bunları?" diye. O da Türk Sineması'nın MarjiNalleri ve OrjiNalleri kitabından ilk defa o zaman bahsetmişti. Üretkenliği konusunda hepimizi cebinden çıkaran Özgüç, o beklenen kitabı yazdı. Horizon Yayınları'ndan çıkan kitapta Özgüç, Yeşilçam algısını ters yüz ediyor. Okudukça şaşırıp kalıyorsunuz. Yeşilçam'da neler neler yaşanmış, kimler nasıl hayal kırıklığına uğramış? Bir anlamda starından karakter oyuncusuna, yönetmeninden yapımcısına herkesin mağdur olduğu bir sistemin adıymış meğer Yeşilçam. Özgüç, insan hikâyeleri üzerinden adeta Yeşilçam'ın anatomisi çıkarıyor kitabında. Yeşilçam'ın kapalı defterlerini açıyor. Yılmaz Güney'den Türkan Şoray'a, Atıf Yılmaz'dan Metin Erksan'a, Filiz Akın'dan Ajda Pekkan'a, Cüneyt Arkın'dan Muzaffer Tema'ya ilişkin pek de bilmediğimiz ya da unutulan gerçekleri bir bir sıralıyor. Anlattığı insan öyküleri aslında Yeşilçam'da işlerin nasıl döndüğünün de bir göstergesi olması bakımından mühim... Olkan Özyurt

---