Cumhuriyet devrinin en çok sözü edilen şairlerinden biri olan Nazım Hikmet, 1902'de Selanik'te dünyaya gelmiştir. Bir süre Galatasaray Lisesi'nde okuyan Nazım Hikmet diğer başka mekteplerde de bulunduktan sonra Heybeliada Bahriye mektebine geçmişse de, hastalığı sebebiyle buradan ayrılmış, bir ara Bolu'da öğretmenlik yapmıştır. Nazım Hikmet daha sonraları Rusya' ya giderek orada sosyoloji ve iktisat okumuş 1928'de Türkiye'ye dönmüştür. 1938'de Komünizm propagandası yapmak ve memleket menfaatlerine aykırı davranmak suçuyla mahkûm olmuş, 1950 Temmuzunda affedilerek hapisten kurtulmuş ise de bir müddet sonra Türkiye'den kaçması üzerine, 1951'de Türk vatandaşlığından çıkarılmıştır. Polonya tabiiyetine giren Nazım Hikmet Ran'ın bundan sonraki yılları Sofya, Varşova ve 1963'de hayata gözlerini kapadığı Moskova'da geçmiştir. Son senelerinde Doğu Almanya'da da bulunmuştur. İlk şiirlerini Alemdar gazetesi ve Yarın dergisinde yayımlayan Nazım Hikmet, Moskova'dan döndükten sonra ölçülü, kafiyeli şiir tarzını bırakmış, 1938'e kadar şiirlerini Resimli Ay dergisinde neşretmiştir. Onun bundan sonraki şiirlerinde aşırı bir ideoloji göze çarpmakta olup, bu şiirlerinden bir çoğunda mekanik seslerin hâkim bulunduğu açıkça görülür. 1938'den sonraki yıllarda Bursa hapishanesinde yazdığı şiirlerde ise daha yumuşak bir hayat görüşü ve lirik bir üslup hâkimdir. Nazım Hikmet Ran'ın başlıca şiir kitapları 835 satır (1929), Varan 3 (1930), Sesini kaybeden şehir (1931), Taranta Babu'ya Mektuplar (1935), Simavna Kadısı oğlu Şeyh Bedreddin Destanı (1936), Dört hapishaneden (1966), Memleketimden insan manzaraları (1966-1967)'dır. Romanları arasında Kan konuşmaz (1965), Yaşamak güzel şey be kardeşim ilk akla gelenlerdir. Nazım Hikmet Ran'ın, Kafatası (1932), Unutulan adam (1935) gibi oyun türünde yazılmış eserleri de vardır.

---