| Yazar | : | Dr. Orhan Köprülü |
| Yayın Tarihi | : | 1976 |
| Dil | : | Türkçe |
| Sayfa Sayısı | : | 335 |
| Ölçü | : | 14 x 19 cm |
| Yayınevi | : | Dösar |
Şinasi, bir topçu yüzbaşısının oğlu olup, 1824 - 1827 yılları arasında İstanbul'da doğmuştur. Fikri ve edebi yeniliğimizin başta gelenlerinden biri olan Şinasi, .şair, edip ve gazeteci hüviyetlerinde görülür. Asıl bilgisini devam ettiği kalemde kazanan Şinasi kendi kendini yetiştirmiş, Arapça ve Farsçanın yanı sıra bir Fransız subayından da Fransızca öğrenmeye başlamıştı. Daha sonra Ahmed Fethi Paşa'nın yardımı ve sadrazam Reşid Paşa'nın desteğiyle 1849'da Paris'e giderek evvela lisanını ilerletmiş ve orada iken Ernest Renan ve Lamartine'in muhitlerine girmiştir. Görünüşe göre beş sene kadar orada kalan Şinasi dönüşünde Meclis-i Maarif üyeliğine tayin olunmuştur. Ali Paşa'nın sadaretinde bu vazifeden azledilmişse de Reşid Paşa'nın tekrar sadarete getirilmesi üzerine eski vazifesine iade olunmuştur. Şinasi, ilk kitabı olan "Tercüme' manzume ile ünlü tiyatro eseri olan Şair Evlenmesi'ni de yine aynı sene yazında tamamladı. Tercüman-ı Ahval'in çıkarılmasında da baş rolü Şinasi oynamış ve bu gazete Türk basın hayatına bir canlılık getirmiştir. Kısa bir süre sonra buradan ayrılan Şinasi kendi başına kurduğu Tasvir-i Efkar'ı ise ancak 1862 ortalarında yayımlayabilmişti. Buradaki faaliyetinden dolayı bir müddet sonra Meclis-i Maarif'ten çıkarılan Şinasi, görünüşe göre, 1864 sonları veya ertesi yılın başlarında tekrar Fransa'ya gitmiştir. Fransa'da beş sene kadar kalan Şinasi ünlü lügatçi Littre ile yakın münasebetler kurduğu gibi Pavet de Courteille'ye de ilmi yardımlarda bulunmaktan geri kalmamıştır. 1870'de İstanbul'a dönen Şinasi başındaki ur sebebiyle, 12 Eylül 1871'de ölerek Ayaspaşa mezarlığına gömülmüşse de mezarlığın kaldırılması sırasında Şinasi'nin mezarı da kaybolmuştur.
Şiirlerinde sade bir dil kullanan Şinasi, ilk Türkçe tiyatro eseri olan Şair Evlenmesi (1860)'nin de yazarıdır. Diğer eserleri arasında Muntehabat-ı eş'ar, Durub-u emsal-i Osmaniye ve Müntebahat-ül Tasvir-i Efkâr (3 cilt), sayabiliriz. Onun, Fransızcadan manzum ve mensur tercümeleri de vardır.