Asıl adı Ömer olup, Erzurum civarında Hasan-Kale'de doğan Nef'i kaside vadisinde üstad sayılır. Eldeki bazı kayıtlardan 1572'de doğduğu tahmin edilmektedir. Hayatının ilk yılları hakkında fazla bilgimiz yoksa da onun iyi bir tahsil görerek Arapça ve Farsça şiir yazmaya başladığı muhakkaktır. Nef'i mahlası kendisine Gelibolulu Ali tarafından verilmiş olup, kendisinin ne zaman İstanbul'a geldiği belli olmamakla beraber onun I. Ahmed devrinde (1603-1617) başkentte bulunduğu kesindir. Nef'i'nin I. Ahmed, II. Osman ve IV. Murad'a kasideler yazdığını da biliyoruz. Birçok mevki sahibi kimseyi iğneli sözlerle hicvetmesi ile pek çok düşman kazanan Nef'i, sonunda Bayram Paşa tarafından 1635'de boğdurularak öldürülmüştür. Nef'i'nin eserleri arasında başta Türkçe Divan'ı, gelir. Hem Bulak (1252) hem de İstanbul (1269)'da basılan bu divanının gerek Türkiye'de gerek Avrupa'da birçok yazmaları da bulunmaktadır. Basılmamış olan Farsça Divan'ının Türkçe tercümesi 1944'de Ali Nihad Tarlan tarafından yayımlanmıştır. Siham-ı Kaza (kaza okları) adını taşıyan hiciv mecmuasının yazma nüshaları bir birinden bir hayli farklıdır. Bu eserde ince nüktelerin yanında ağır küfür ve hakaretler de yer almıştır. Nef'i'nin bir de Tuhfetü'l-uşşak isimli müstakil kasidesi vardır. Nef'i'de büyük bir hayal zenginliği ve çok güzel bir üslup dikkati çeker. Daha ziyade kaside tarzında büyük bir kudret göstermiştir. Örfi ve Enveri'nin tesirinde kalan Nef'i, Baki'yi daima hürmetle anmıştır. Nef'i ile aynı yüzyılda yaşamış şairler mesela Sehi ve Naili gibileri, Nef'i'nin tesirinde kalmışlardır.

---