"İşleme" Tekstil süsleme dalları içinde en yaygın olanıdır. Türklerin güzel sanatlar düzeyine çıkarmış olduğu işleme sanatı, dünyanın, hiçbir yerinde Türkiye'de olduğu kadar ilgi görmemiştir. Bu yüzden de Türk işlemeciliği, tarihi tekstil el sanatlarımız içinde önemli bir yer almaktadır. Türk toplumunda belli bir eğitim döneminden geçmeden, evlerinde günlük işleriyle birlikte, çeyizlerini hazırlamaları gelenekleşen ve kısaca kadının günlük hayatında doldurma zorunluluğunu duyduğu boş zaman olması işleme sanatının gelişmesini sağlarken, sanatın incelmesine ve uygulama yerlerinin çoğalmasına yol açmıştır. Bir okul haline gelen her yerde elbise ve öteki eşyalara işleme yapılma geleneği saraylardan başlamış ve yayılmıştır. Ancak insanlardaki süslenme içgüdüsü zaman içinde yöneticilerin çevresinde yaşayanları, saraylıları, sonra şehirlileri ve daha sonra halkı etkilemiştir. Estetik duygular ve uygulamalar yasak dinlememiş, işleme yapanlar saraylara bağlı sanatkârlar iken sırasıyla sarayda oturan cariyeler, şehirli kadınlar, köylü kızlar da uygulamaya başladıklarından işlemecilik bir halk sanatı olmuştur. Teknik imkânların gelişmesi, el emeği değerinin artması, ticari düşüncelerin her alanda ön plana çıkması batıdan kopan moda fırtınalarının bu konudaki olumsuz etkisi, çağımızın yarattığı şartların insanları pratik olmaya zorlaması gibi sebeplerle Türk işleme sanatı, nitelik yönünden de, çıkarılan işlemelerin sayısı, çeşitliliği ve kullanma alanları yönünden de gerileme dönemine girmiş bulunmaktadır. Çalışmalarım sırasında işleme yapanlarla, işleme yapımında kullanılacak malzemeyi hazırlayanlarla tanışarak tekniklerini inceledim, bilgilerinden yararlandım. Memleketin çeşitli yörelerindeki müzelerde ve özel koleksiyonlarda bulunan işlemeleri inceledim, enstitülerin çalışmalarını izledim. İşleme sanatının başlangıcından günümüze kadar gelişmesini, tekniğiyle birlikte kitabın konusu çerçevesi içinde göstermeye çalıştım.

---