Milletlerarası Ticarette hukuk sistemlerindeki farklılıklar, her ülkedeki ticari teamüllerin ve uygulamaların özellikleri, devletlerin müdahalesi, döviz mevzuatlarındaki kısıtlamalar ayrı ülkelerdeki satıcı ve alıcılar açısından önemli rizikolar taşımaktadır. Bu rizikoların giderilmesinde bugün tüm dünyada başvurulan en yaygın yöntem bankalar aracılığı ile açtırılan akreditifler1ir. Satıcı, akreditifte öngörülen belgeleri ibraz karşılığında satış bedelini almakta. alıcı ise ancak istediği belgelerin kendisine verilmesi karşılığında ödemede bulunmaktadır. Akreditif konusunda devletler arasında anlaşmalar bulunmadığı gibi, milli hukukların büyük çoğunluğunda -Amerika Birleşik Devletleri istisna edilirse- akreditif yasalarda düzenlenmemiştir... Bu boşluğu, Milletlerarası Ticaret Odasının yaptığı düzenlemelerle doldurduğu görülmektedir. İlk olarak 1933 yılında yürürlüğe giren akreditiflerle ilgili yeknesak kurallar, dünya ticaretindeki ve teknolojideki gelişmelere paralel olarak devamlı revizyona tabi tutulmuş ve son olarak 1.1.1994 de 500 sayılı Milletlerarası Yeknesak Kurallar yürürlüğe konulmuştur. Milletlerarası Yeknesak Kuralların ne milletlerarası anlaşma, ne yasa, ne de örf ve adet hukuku niteliği yoktur. Akreditife katılanlar yeknesak kurallara atıf yapmak suretiyle; bu kuralları sözleşme maddeleri haline getirmektedir. Milletlerarası Yeknesak Kurallar bugün tüm dünyada uygulanmakta, akreditifle ilgili teferruatlı yasa hükümleri bulunan Amerika Birleşik Devletlerinde bile diğer ülkelerle yapılan ticarette bu kurallara atıfta bulunulmaktadır. Milletlerarası Yeknesak Kurallar içerdikleri teferruatlı hükümler nedeniyle, ta-raflar arasındaki hukuki ihtilafları asgariye indirmeyi amaçlamakta, bu hükümler farklı ülkelerdeki yasaların yorumlayıcı ve tamamlayıcı maddelerinden önce uygulama imkanını bulmaktadır.

---