Türk Gazeteciliği yüz yılı aştığı halde, henüz derli toplu bir tarihi yazılmamıştır. Gazeteler günün tarihi, kronikleri olmak bakımından büyük bir değer taşımaktadır. Siyasal, sosyal, ekonomik ve doğal olayları tespit ettiği için, en doğru tarihi belgeler koleksiyonunu teşkil etmektedir. Gazete koleksiyonları belgeler hazinesi ve bir arşivdir. Dünya'da ve Türkiye'de olan günlük bütün olaylar teferruatıyla gazetelere geçmiştir. Acı bir realite olarak analım ki, ilk çıkan gazetelerden bu güne kadar olan gazetelerin tam bir koleksiyonu yoktur. En zengin gazete koleksiyonu Türkiye Büyük Millet Meclisi kütüphanesinde, İstanbul Belediye kütüphanesindedir. Son günlerde Bayezit kütüphanesinde de bir gazete arşivi kurulmaya başlanmıştır. Milli kütüphanede ise gazete, bilhassa mecmualar toplanmıştır, oldukça zengindir. 2 Temmuz 1934 tarihinde çıkan basma yazı ve resimleri derleme kanunuyla artık her türlü basın vesikaları toplanıyor ve büyük kütüphanelere gönderilmektedir. Türk gazetecilik ve basın tarihini yazmaya teşebbüs ettiğim zaman, eski çıkan gazetelerin tam koleksiyonları olmadığından çok zorluk çektim. Osmanlı İmparatorluğu içinde çıkan bütün gazetelerin tam koleksiyonu yoktur. Bilhassa gazete çıkaranların ve o gazetelerde çalışanların da biyografileri tutulmamıştır. Çünkü onlarda canlı birer şahitlerdir. Bunların hepsi yoksulluk içinde mücadele etmiş fikir işçileridir. Basın mücadeleleri ferdi olmaktan ziyade sosyaldir. Çoğu hürriyet mücadelesidir. Türkiye'nin tarihi seyri, tekâmülü ve devrimleri bu kalem gazilerinin hayatları içinde yazılıdır. İstibdada ve gericiliğe karşı bunlar savaşmışlar, zindanlarda çürümüşler, hatta bu uğurda kanlarını dökmüşlerdir. Çoğunun akıbetleri de açlıkla sonra ermiştir. Her türlü meslek sahipleri içinde gazeteciler kadar cefa çeken bir aydın sınıf yoktur. Türkiye'nin bugünkü medeni çehresini yaratan bu kalem silahşörleri olmuştur. İstibdat ve esaretle mücadele etmek ödevini ancak gazeteci üzerine almıştır...

---