İzzet Keribar'ı uzun yıllar önce açmış olduğu başarılı bir fotoğraf sergisinde tanımıştım. O dönemden bugüne kadar fotoğraflarını şöyle bir düşünüp gözümün önüne getirdiğimde ve fotoğrafın gelişimi açısından değerlendirdiğimde "sanatsal çabanın kişilik üzerine yoğunluk kazanmasıdır" diye de özetleyebilirim: işte bu cümle İzzet Keribar'ı çok iyi tanımlamaktadır. İzzet Keribar 1983 yılındaki bir söyleşisinde şöyle der: "Estetik değerlere gelince bu tekniğin dışında gelişen bir arayıştır, bence teknik öğrenilir ancak estetik duygu kişiden kişiye değişir ve kuşkusuz bazı "belgesel" türde çalışan fotoğrafçıların diğerlerine göre daha çok sevilmelerinin nedeni de budur" Bence, fotoğraf içinde görseller imgeler, estetik değerler, leke, renk, ton anlatım ve mesaj içeren ve bunu fotoğrafçının duygularıyla karıştıran bir dildir. İzzet Keribar'ın fotoğrafları bütün bunları içerirken, tüm çekimlerinde mümkün olduğunca doğru anda doğru yerde olmaya dikkat eder ve gerek ışık, gerekse optik seçimi ve alt yapı birikimlerini titizlikle kullanır: Sonuçta da görüneni sadece optik olarak yansıtmaktan ziyade, her bir fotoğraf karesinin içine kendi duygularını, felsefesini katarak izleyenlere sunar. Fotoğrafları genelde izlenimci ve belgeseldir. Ama en önemlisi fotoğraflarına bakıldığı zaman "bunlar İzzet Keribar fotoğraflarıdır" diyebilmemiz! Prof. Güler Ertan Marmara Üniversitesi Fotoğraf Bölümü Öğretim Üyesi

---