| Yazar | : | Gültekin Emre |
| İsbn | : | 975080676x |
| Yayın Tarihi | : | Kasım, 2003 |
| Dil | : | Türkçe |
| Sayfa Sayısı | : | 309 |
| Ölçü | : | 17 x 22 cm |
| Yayınevi | : | Yky |
Berlin'e gelmek zorunda kalan ve artık yerleşen biri olarak 300 Yahre Türken an der Spree (300 Yıldır Türkler Berlin' de) (1983) kitabımı hazırlarken kentler arasında kopmaz bir bağ oluştuğu da iyice belli oldu. 20 yıldan fazla yaşadığım Ankara'nın yerini Berlin alalı çok oluyor.
1989'da duvarın yıkılmasıyla "açık bir müze gibi" olan Berlin, 13 Ağustos 1961'de örülmeye başlanan "Utanç Duvar" ı öncesinde de "bizimkilerin" siyasal, ekonomik ve kültürel uğrak yeri olagelmiştir. 1701'de kenti 15 kişilik heyetiyle ziyaret eden Mektupçu Azmi Efendi ve Said Efendi'den elimizde pek fazla bilgi yok. İlk Osmanlı büyükelçisi Ahmet Resmi Efendi'nin Sefaretname'si (1764) kentin yazınımıza geçmiş ilk belgesidir: "... Berlin şehrine girdiğimiz gün, küçük büyük, genç ihtiyar, yolların iki tarafında ve üçer beşer kat evlerin pencerelerinde üst üste birikmeleri ve seyretmeye uğraşmaları tasvirin haricine ve yakınlık ve arzu hususunda gösterdikleri sevinç ve saygı son dereceye çıkmıştır". Ondan 39 yıl sonra kayınbiraderi Azmi Ahmet Efendi de büyük elçi olarak on bir ay kalmak üzere Berlin' e gelir ve o da Sefaretnamesi'nde kente ilişkin düşüncelerini dile getirir: Almanlar Azmi Ahmet Efendi'yi eğlendirmek için "kış mevsiminde kentin içinde ve sarayda düzenledikleri balolarına, opera komedya dedikleri tiyatrolarına ve av mevsiminde kentin içindeki ve dışındaki bahçelere" 'davet etmişler, o da kentte yaşadıklarını gezi günlüğüne bir bir geçirirken padişaha da, "Rüşvetin kaldırılması, her memura geçinebileceği kadar maaş verilmesi; devlet düzenini bozanların işten çıkarılması; düzeyi yeterli olmayanların önemli görevlere getirilmemesi; topçu ve denizcilerin sürekli eğitilmesi ..." gibi hayati önem taşıyan kimi önerilerde bulunur…