Fransızlar Suriye'yi işgal ettikten sonra burasını dört parçaya ayırdılar; dört hükümet kurdular. Bunlar; merkezi Şam olan asıl Suriye, merkezi Beyrut olan Lübnan, merkezi Lazkiye olan Aleviler ve Cebel-i Dürüz hükümetidir. Suriye'nin batı kısmında Lübnan ülkesi vardır, kıyısı 160 kilometredir. Lübnan'ın deniz tarafı ova, kara tarafı ise bunun aksine olarak sarp ve engebelidir. Kıyı, yerleşime uygun bulunduğu için en eski devirlerden beri burada bayındır şehirler kurulmuştur. Sur, Sayda ve Beyrut öteden beri meşhurdur. Daha kuzeyde Trablus Şam vardır. Güney tarafına akan Ürdün nehri ile kuzeye akan Asi Nehri Lübnan dağlarını Antilübnan sıradağlarından ayırır. Antilübnan sıradağlarının kolları Filistin içerlerine ve Taberiye Gölü'ne kadar girmiştir. Antilübnan, öbür adıyla Cibalişark 2.700 metreye kadar yükselir. Fakat az yağmur yağdığı için çıplaktır. Ürdün Nehri bu dağların başlıca tepesi olan Herman Dağı'ndan çıkar. Lübnan dağları ise 3.666 metreye kadar yükselir. Yaz mevsiminin en hararetli zamanında bile karlarla kaplı ve bembeyaz olduğu için bu dağlara süt gibi beyaz anlamında "Lübnan" adı verilmiştir. Beyrut'dan Humus'a giden demiryolu ve şase, Lübnan dağlarını aşmak için kıvranarak 1.500 metre yükseğe kadar çıkar. Eski zamanlarda Lübnan dağları bir tür çamlarla örtülüydü. Şimdi bu ormanlardan ancak birkaç kalıntı var. Vadileri ve taraçaları meşe, söğüt ve Halep çınarı gibi ağaçlarla kaplıdır. Toprağın çoğu engebeli olduğu için Suriye'nin eski halkı olan Dürzüler, Hıristiyan Marunîler mezheplerini ve siyasal varlıkların koruyabilmişlerdir. Lübnan sırtlarında kalan bu ender görülen ağaç Lübnan'ın milli bir sembolü olarak bayrağına geçmiştir. Asıl Suriye'nin nüfusu 700.000 kadardır…

---