Bir gazeteci dostum beni uyarıyordu: "Bunları yayınladığın zaman bir daha Babıali'ye uğrama..." diye. Büyük bir gazetenin Ankara bürosunda önemli bir görevi üstlenmiş olan dostuma niçin diye sorduğumda bana: "Biz üst düzey gazeteciler birbirimizi destekleriz. Ayrıca gazetelerimiz de çok satmak için yalan yazmaya mecburdur!..." cevabını vermişti. Ve ben hala şunu anlayamıyorum, yazdıklarımın her satırı kendilerince sütunlarından, köşelerinden satır satır yazılan bu kimseler neden kendi ifadelerinin bir araya gelmesinden, bir kitap olarak okuyucuya sunulmasından rahatsız oluyorlar... Basında polemiklerden bahsedilince hep Necip Fazıl, Nazım Hikmet'ten sözedilir... Peyami Safa, Aziz Nesin atışmaları hatırlanır... Şimdi ise Türk Basınında kavgalar denilince o kadar çok gazeteci hatırlanıyor ki, sanki birbiriyle kavga etmeyen yok gibi. Eskilerden bir farkı var bu kavgaların: Kavga edenler bir zaman sonra Babıali'nin en gıpta (!) edilir dostluklarını kuruyorlar birbirleriyle. Bu kitapta, Çetin Altan, Uğur Mumcu, Ahmet ve Mehmet Altan, Güneri Civaoğlu, Nazlı Ilıcak, Dinç Bilgin, Mehmet Ali Yılmaz, Mehmet Barlas, Doğu Perinçek, Asil Nadir, Çetin Emeç, Güngör Mengi ve Zafer Mutlu, Ali Sirmen, Mehmet Altan kavgalarını dikkatle okuyacaksınız.

---