Turizm olayı yakın geçmişi içinde, gerek amaçları gerekse de ilgilendirdiği halk tabakaları bakımından iki ayrı oluşum geçirmiştir. İkinci Dünya Savaşına kadar turizm, yüksek gelir tabakalarına mensup kişilerin daha ziyade doğanın güzelliklerini ve eski medeniyetleri tanıma amacına yönelen gezilerini belirten bir kavramdır. 1950’lerden sonra turizmin daha ziyade tatil amacına yöneldiğini ve daha aşağı gelir düzeyindeki halka yayıldığını görüyoruz. İkinci Dünya Savaşından sonra Kuzey ve Batı Avrupa ülkelerinin ulaştıkları refah seviyesi ile ulaşım teknolojisindeki gelişmeler turizm hareketlerine de yeni bir yön vermiştir. Sanayileşmelerine paralel olarak gelir seviyeleri hızla yükselen bu ülkeler insanları modern turizm hareketinin de yaratıcısı olmuşlar ve güneşli bir tatil geçirme özlemi ile Akdeniz bölgesine akmaya başlamışlardır. Bu akım 1960'larda Avrupa'da bir «turizm patlaması» na dönüşmüş ve artık kapsamı eskiye oranla oldukça farklı yeni bir turizm hareketi şekillenmiştir. Bu hareket kişisel davranışların tayin etmediği fakat belirli kurallara göre gelişen ve yönlendirilebilen bir kitle hareketi olarak tanımlanmaktadır.

İnsanların büyük kitleler halinde yer değiştirmesi turist gönderen ve turist çeken ülkelerde yeni bazı sosyal ve ekonomik sorunların belirmesine yol açmıştır. Her şeyden önce doğal avantajları bulunan her ülke ister istemez kendisini turizm hareketinin içinde bulmuştur. Özellikle turizm pazarlarına yakın olan Akdeniz ülkeleri için turizm kaçınılmaz olmuştur...