Kurumumuzun, bir bir peşi sıra ürünler ve kalıcı eserler vermeye başladığı 1979 yılından bu yana uygulamaya başladığı güzel bir âdeti, dergisinin kapağını, yeni bir eserine ayırmasıdır. 71 yıllık geleneksel dergimizi, kaynak ve ilan yokluğu ve piyasada her tür dergi bolluğu gibi sebeplerle, artık çok seyrek yayınlayabiliyoruz, ama bir tarihsel yayını tarihe gömmeyip, hiç değilse yılda bir kez hayatını sürdürüyoruz. Kurumun, 1990'da ana gelirini kaybetmesinden ve 1995'ten sonra yeni vergilere ve gecikme cezalarına konu edilmesinden sonra, artık "büyük eserler" dönemi de kapanmış olduğu için, dergimize kapak ve baş makale konusu da pek kalmadı. Ama, 1977-1990 arasının, her yıl donanma fişekleri gibi toplum yaşamında, havada renkler ve pırıltılar üreten ürünlerinin o eski yoğunluğu, bereketi ve neşesi kalmasa da, Kurum büyük bir özveri ile, birkaç yılda bir, yine hayranlık uyandıran ürünleri vermeye devam ediyor. Yeni "üssümüz", Büyükada. Kuruma vergi cezası, 2000 yılında vahim bir mali yük getirdi ve 1996'da alınan, Yalman Köşkü mülkümüzün elden çıkarılmasına yol açtı. Ada'da Kurumun artık kendi binası da yok. Ama, hizmetleri hala sunuyoruz. 1998'de, Büyükada'da görkemli bir İtalyan Konağını onararak, geniş bahçesiyle bir Kültür Evi hüviyeti ile halka açmıştık. Orası, kitaplığı ile, yazın devamlı resim sergileri ve bahçede konserleri ile, kalite ve mutluluk dağıtmaya devam ediyor. 2001 yılında Büyükada'ya iki küçük, bir büyük hizmet daha sunduk. Küçükler; Sağlıklı ve tertemiz bir WC ile, araba meydanının ortasında, alt katı su deposu, duş ve WC, üst katı, anons odası olan, bir hizmet yapısının gerçekleştirmesi oldu.

---