Osmanlı İmparatorluğunun yönetim merkezleri işlevinde olan sarayların hemen hepsinde, Hazine ve Harem Daireleri yasak yer konumundadır. Padişah ve ona çok yakın olanlar dışında hiç kimse buralara girmek şöyle dursun, yaklaşamazdı bile. Bu yüzden 19. Yüzyıl ortalarına varıncaya dek Osmanlı Tarihçileri, hatta Sarayın özel tarihçileri demek olan vakanüvisler, batılı araştırmacılar Hazine ve Harem konusunda doyurucu anlamda bilgileri çağımıza ulaştıramamışlardır. Ne var ki bu durum biz çağdaş araştırmacılar açısından ilginç bir ikilem oluşturmaktadır: Birincisi, bu alanda araştırma uğraşı veren Türk Sanatı Tarihçileri daha çalışmalarının başında kaynak yetersizliğinden tökezlemektedir. İkinci konumda ise bu bir avantaj olarak yorumlanmaktadır. Araştırmacılığı üç bilinmeyenli denklem biçimine dönüştürmekte ve de denklemi çözme çabalarına renk katmaktadır. Bu kitap, Osmanlı İmparatorluk Hazinesinin, Sultan III. Selim (1789-1807) dönemini de kapsayacak biçimde, imparatorluğun kuruluşundan başlayacak, 19. yüzyıl başına dek olan birinci ana bölümünü içermektedir. Tevarih-i Ali Osman'a göre, "defter etmek ve hazine yığmak" ilk kez Sultan II. Murat (1421-1451) dönemine rastlamaktadır. Hazine örgütlerinin düzenli bir biçimde kurulması ise Fatih Kanunnamesinde vurgulanır.

---