"Bir tiyatro sanatkârının, bir aktörün 'iyi' sıfatını hakkıyla kazanabilmesi içip, bence, şu niteliklere sahip olması icabeder: 1- Umumi ve çok kuvvetli kültür, 2- İyi bir sahne tekniği, 3- Tesirli bir ses ve kuvvetli bir diksiyon, 4- Samimi, canlı ve yumuşak mimik, 5- Sanat ruhu, 6- Daha ziyade tali derecede olan fizik. Bütün saydığımız bu hususlar açıktır; katıdır; izahı lüzumsuz kılar. Bununla beraber, ben, birinci maddenin çok şümullü oluşunu nazar-ı itibara alarak biraz açıklamada bulunmak istiyorum. Bir aktör, sahnede yalnız ve yalnız telif eser oynamaz. Bahusus telif eser oynasa bile, yaşatacağı kahramanların muhitlerini ve cemiyetlerini, yaşasın demiyorum, ama hiç olmazsa bilmesi lazımdır. Bilinmeyen bir husus nasıl olur da temsil edilebilir? Şu halde aktör, evvelemirde çok kültürlü olmalıdır. Tarih, coğrafya, edebiyat bilmeli, güzel sanatların hemen hemen her bölümünden anlamalı; bütün bu hususları tetkik etmeli, bir sosyolog kadar olmasa bile sosyoloji bilmeli; felsefeyi tanımalıdır. Ancak bütün bu hususları kendisinde cem'etmiş bir kişi, bir tiyatro sanatkârı, iyi bir aktör/aktris olabilir kanaatindeyim. Asuman Korad, saydığım bütün bu üstün vasıf1arı kendisinde toplayabilmiş; kuvvetli ve kudretli bir aktördür. Tiyatrosever halkımız, bu hükmü herhalde normal karşılarlar; çünkü onlar, Asuman Korad'ın gerek Ankara, gerekse İstanbul'da oynadığı pek çok eserde yaşattığı kuvvetli kompozisyonları hala hatırlayacaklardır..." Yıl 1955. Yeni bir üniversite öğrencisi ve çok genç bir gazeteci olarak Asuman Korad'la yaptığım söyleşiden bir kaç paragraf... Evet, Asuman Bey'le çok uzun yıllar önce tanıştım. O zamanlar "nev'i şahsına münhasır" dediğimiz, kendine özgü kişiliği, kültürü, beyefendiliği, şakacılığı ile dikkat çeken bir aktördü. Deneyimsiz, genç bir gazeteciye saygı ve sevgiyle yaklaştığı; büyük bir alçak gönüllülükle tüm sorularımı cevaplandırdı…

---