Vak'a-nüvisi olduğum zamanın vekaayi'-i mühimmesiyle ba'z-ı vukuu'at-ı müteferri'asını icmalen beyan ü ifade zımnında zat-ı fezail-simat-ı semuhilerine otuz dokuz kıt'a tezkire takdim ettim. Demem ki selefin halefe medyun olduğu vazife-i zimmeti pute-i müfekkireden kaalib-i hüsn-i ta' bire ifrağ olunan sebike-i halisetü'l-ayar-ı ibare-i rengin-eda ile eda eyledim. Ben mu' terifim ki borcumu nükuud-ı kem-ayar-ı ifadat-ı kaasıra ile ifa eyledim. Lakin bunca ahval-i iğtişaşiyye arasında böyle bir zaman-ı teng-destide sevda-geran-ı kitabet ü inşa ma'zur tutulur. Medyunun vakt-i usretinde verdiği züyuf olsa dahi kabul edilir. Şimdi dahi terceme-i hal-i acizanemin bünyanına dair bir tezkire ile tekmil-i erba'in etmek isterim. İbaratında zaruriyyü'z-zuhfır olan kusurumun afiv buyrulmasını reca ederim. Bin iki yüz otuz sekiz sene-i hicriyyesinde Ruz-ı Hızr'a kırk gün kalarak Lofça kasabasında tevellüd etmişim. On dördüncü Tezkire'de beyan olunduğu üzere pederim Lofça vücuhundan ve meclis azasından ve lstabl- amire payelülerinden El-hac İsmail Ağa'dır. Anın pederi dahi Tarih-i Cevdet'in dokuzuncu cildinin 234 üncü sahifesinde mezkur olan El-hac Ali Efendi'dir ki fakiri küçük çocuk iken hacr-i terbiyesine alıp büyük pederinin mesleği olan tarik-ı ilme teşvik u tergib eden odur ve kendisinin pederi olan Ahmed Ağa Lofça müftisi İsmail Efendi'nin oğlu olup ancak Yularkıran-oğlu Ahmed Ağa deyu ma'ruftur. Çünki İsmail Efendi'nin pederi fi'l-asl Kırkkilise kazası ahalisinden Yularkıran Ahmed Ağa nam bir serkerde imiş ki Baltacı Vezir ile Prut muharebesinde bulunmuş ve ol esnada Lofça'da tevattun ederek evlad u ahfadı Yularkıran-oğulları deyu telkib olunmuştur. Yularkıran Ahmed Ağa, oğlu İsmail Efendi'ye epeyce servet bırakmış o dahi üste koymakla oğlu Ahmed Ağa'ya haylice nükud kalmış ise de miras-yedilik yolunda cümlesini sarf u istihlak etmekle pederinin hakine hürmeten kendisine memleketçe Lofça kazasının kil ve kantar rüsumu yemeklik olarak tahsis edilmiş…

---