Turan Güneş, birden aramızdan ayrılmasaydı, anı1rarımı yazmak cesaretini belki de hiç bu1amayacaktrm. Dostum Güneş'in, bilinmeyen taraflarını, onu sevenlere anlatmak, anılarımı, Güneş'in yakınları ve dostları ile paylaşmak istedim. Halikarnas Balıkçısı da on yıl önce ölmüştü. Birbirleri ile ilgisi olmayan, ayrı dünyaların bu iki insanı arasında bir bağ kurmayı denedim. Güneş, gerçekler dünyasının, Balıkçı hayal âleminin içinde yaşamışlardı. Her ikisi de mücadeleci ve inançlarına ve sevdiklerine bağlı kişilerdi. Postacı kapıyı iki defa çalar. Güneş ve Balıkçının anılarını yazmak benim için acı, fakat cesaret verici, kaçırılmayacak bir fırsattı. Kapıyı 31çmalıydım. "Cumhuriyet", bu ilkyazı dizisini yayımladı. "Anılar ve Portreler" ilgi gördü. "Moskova'da üç yüz seksen gün" ikinci tecrübem oldu. Hiç karşılaşmadığım ve şahsen tanımadığım Tan Oral, geniş muhayyilesi ve usta kalemini kullanarak bu anılarımı nefis desenleri ile canlandırdı. Cezayir'e yüz otuz üç yıl sonra· dönüş kurtuluş savaşı sonrasında unuttuğumuz bu kardeş ülkede ve onun sıcak kanlı gururlu insanları arasında Türkiye Büyükelçisi olarak geçirdiğim yılların öyküsüdür. "Nasser ve Sadat ile Kahire'de Yedi Yıl" anılarımın bu kitaptaki son kısmını oluşturuyor. Bu son üç öykü, uzun meslek hayatımın sadece dörtte birini, on yıllık bir süreyi kapsıyor.

---