Bu kitabın yazarı Metin Köklüçmar, içimizden biri...
Meslek terbiyesini, Babıali sevgisini ve usta saygısını taşıyan bir gazeteci.
Çalıştığı ulusal gazetelerde koşuşturan, akıl ve alın terini, mesleğimizin her dalında sayfalara akıtan, sorgulayan, adam gibi bir adam...
Önce size bir sır vereyim. Metin kuzenimdir. Hem överim, hem yererim. Bu kan bağında en çok duygulandığım oğluna koyduğu isimdir. Sıkı durun (!) “Çınar Kökliiçmar”... Müthiş bir ses uyumu olduğu kadar, soyadımızı taçlandırmış, değer katmıştır. Güzelliklerle yaşasınlar.
Gelelim yine Metin’e...
Meslek koşuşturmasında zaman buldukça; okuduklarından, duyduklarından, gördüklerinden etkilendiklerini; kendi kafasına göre bir yerlere koymuş.
Bazen bir cep telefonuna, bazen okuduğu gazetenin ucuna, bazen yemek masasındaki peçeteye...
Ve sık sık da, beynine...
Amaç; gazete sayfalarından, kitap sayfalarına geçmek...
30 yıldır seyrettiği gazete sayfalarına doydu sanmayın, ama yazdığı bir kitabın sayfalarını seyretmenin özlemini çekti.
Demem odur ki; insan, yalnız insana dost değildir, eşyaya da dosttur. Adeta o eşya canlı gibidir. Bir gazetecinin kitabı da onun en yakın dostudur...
Engin Köklüçınar

---