Osmanlı Padişahları tekrarlanan bir hükmün aksine Yavuz Sultan Selim Han'dan önce de "Hilafet" unvanını taşırlardı. Şüphesiz bu unvanı Fatih Sultan Mehmed Han da, Sultan Bayezid Han da birçok yerde kullanmıştır; esasen Yavuz Sultan Selim Han ve Kanuni Sultan Süleyman Han'ın da bu unvanı 19. yüzyıldaki padişahlar kadar sık kullanmadıkları bilinir. Osmanlı Hükümdarlarının asıl önem verdikleri makam ve unvan; Mekke ve Medine'nin yani Haremeyn-i Şerifeyn'in hâkimiyetidir ve hassasiyetle belirtilmelidir ki bu iki mukaddes beldenin "hâkimiyeti" deyimi herkesin bildiği gibi Yavuz Sultan Selim Han tarafından Mısır'ın fethinden sonraki ilk hutbede "Hadimü'l Haremeyn-i Şerifeyn" diye düzeltilmiştir. Bu büyük imparatorluk için Hac yollarının ve mukaddes makamların sadece hadimi olmak her şeyden önemlidir ve ne bir boş sözdür ne de boş bir hükümdür, çarpıcı bir tarihi hakikattir; 16. yüzyılın başından beri Osmanlı Devleti bu görevi, yani Hac yollarının güvenliği, sağlık hizmetleri, su ve konaklama tesislerinin tamir ve inşası yoluyla her yıl artan Hac kafilelerini ağırlamayı büyük örgütleme kabiliyetiyle başarılı bir biçimde yerine getirmiştir. Bunun için önemli meblağlar ödenmiş, tamirat ve inşaat için işçi, usta ve hatta malzeme nakledilmiştir. Surre alayı; Kabe-i Muazzama'nın bakımı, her yıl eksikleri n gözden geçirilerek tamir ve inşası, Müslümanların Hac farizesi için mekanın hazırlanması ve asıl önemlisi iktisadi kaynaklardan yoksun olan bir bölgenin, Mekke ve Medine fukarasının geçimini sağlayacak sadakanın taşındığı Hac kervanıdır; bu taşınan paraya 'surre' denir. Aslında her hükümdar ve devletin böyle bir hediye ve sadakayı yollamak görevi vardır ve surre tertibi, onların hakkıdır…

---