Osmanlı vezirleri içinde şair ve edip olanlar arasında adları hafızalarda kalanlar, düşünceleri devlet ve milletçe takip edilmeye değer görülenlerdi. Üçüncü Sultan Osman ve Üçüncü Sultan Mustafa zamanlarında altı yılı aşkın Sadrazamlık yapan Mehmet Ragıp Paşa (1698 - 1762) bunlardan birisidir. Şu beyti, devrinin ve sonrasının politikasına esas felsefe olmuştu: Erişir menzil-i maksuduna aheste giden, Tiz-ü reftar olanın payine damen dolaşır. "- Gideceğin yere yavaş git ki varabilesin, Acele edersen eteğin ayağına dolaşır!..." Ragıp paşanın bu YAVAŞ OL tavsiyesi tarihinde dünyanın çehresini gözler önüne getirin: - Matbaa üç yüz yaşında (bizde henüz otuz yıllık!..) - Buhar kendi adına yeni çağı açıyor, - Fransa'da Ansiklopedistler 1789 Büyük ihtilalinin fikriyatını tamamlama yolundalar, - Batı'da Aydın Mutlakiyetçilik feodaliteden liberalizmin coşkun yaratıcılığına geçmiş, Yaşayabilmek için bir büyük imparatorluğun çaresi ne? ÖTEKİ'lerle mesafeyi açmamak değil mi? Bunu böyle düşünmüş olan selefi Nevşehirli İbrahim Paşanın parçalanmış cesedinin kanlı hayali gözlerinin önünde, Koca Ragıp Paşa YAVAŞ OL! diyor... Öte yanda, bir halk filozofu, olan bitenleri Bab-ı Aliden başka ölçülerle görebilen Niğdeli Mevlevi Hakkı, Sadrazama cevap veriyor: Kalmadı mahzuru artık tiz-ü reftar olmanın, Cameyi hayyatlar hep şimdi damensiz biçer, Tiz-ü reftar olmıyanlar mutlaka paymal olur, Yelkovanlar bak akrebi saatte bir çinner geçer! "- Gideceğin yere çabuk gitmenin tehlikesi kalmadı: Çünkü zamanımızda terziler elbiseyi eteksiz dikiyorlar. Korkma... Eteğin ayağına takılmaz. Asıl gideceğin yere çabuk gitmezsen perişan olursun. Bak: Yelkovanlar akrebi saatte bir çiğneyip geçiyor!"

---