Hayatımızda hepimize dair kompartımanlarımız var. Mesleğimiz, ailemiz, hayat felsefemiz ve tabi ki hobilerimiz... Yaşamımızı belirleyen o lokomotif, bizi nereye çekse de her kompartımanda farklı bir ahenk vardır. Kiminde hüznün, kiminde hırsın, kiminde sevginin ve kiminde de temaşanın sedası duyulur.
Benim de yaşamım benzer çeşitlilik içeriyor. O temaşanın, heyecan ve tutkunun, yani yürek çırpıntıları ve sevinçle, düş kırıklıklarının en çok yaşandığı ve belki de o nedenle en canlı ve heyecanlı kompartıman, hobimde yani taraftarlığımda saklı olsa gerek. Bir Beşiktaşlı olarak, sevdiğim takımı yaşam biçimimin bir parçasına dönüştürdüm.
Yazar Tanıl Bora; taraftarlığı, dindarların gündelik yaşamında Allah’la kurdukları bağa benzetir. Nasıl ki inananlar, gün içinde sık sık “şükrederek” Allah’ı anarsa, taraftar da gün içinde ya bir tezahürat ya bir şarkı ya da bir haberle takımı ile arasındaki o bağı düşünür. Ben, böylesi bir taraftar oldum. Nasıl ki her kompartımanın farklı kahramanı varsa, futbol tutkumun da kahramanları vardı. Bilirdim ki, o kahramanı diğer kompartımana taşısam, örneğin dünya görüşüme o kahramanı soksam, büyü bozulabilirdi. Her sevginin olması gereken yer belliydi.
İşte, böylesi bir ezberin bozulduğu bir insanı anlatmanın heyecanı ve sevinciyle malulüm. Beşiktaş Onursal Başkanı ya da bizlerin “Süleyman abi”sinin yaşam öyküsünü yazma onuru ve sorumluluğu bana düştü.

---