Modern döşenmiş bir salon. Dipte büyük bir giriş kapısı. Ortada bir divan, bir sehpa, iki koltuk. Sağ tarafta üzerinde ses alma makinesinin bulunduğu büfe. Sol tarafta, kapının yanında bir sehpa; üzerinde telefon. Duvarda bir ayna. Perde açıldığı zaman Adam, kanepenin üzerine uzanmış, ayaklarını sehpaya uzatmıştır, Bir yandan sigara içmekte, bir yandan ses alma makinesini dinlemektedir. Vakit akşamdır. ADAM -- (Ses alma makinesinden sesi gelmektedir) Bugün pazar... Bugün, yıllardan sonra ilk kez, yüreğim büyük bir mutlulukla çarptı. Öğle yemeğinde bütün arkadaşlarım hazırdılar. Birlikte, işe başlayışımızın dördüncü yılını kutladık. Dört yılda hiç bir şirket, bu kadar büyük başarı elde edememiştir. Ümitlerimizin çok üzerinde bir sonuç bu. Sanki şirkete yeni bir hayat verildi. Yemekte, adamlarımın üzerime çevrilen bakışlarını farkettikçe, içimi garip bir sevinç dolduruyordu. Ne zamandır, özlemle beklediğim, hiç duymayacağım kaygısı ile yaşadığım bir sevinç. Yıllardan beri çektiğim sıkıntıların son bulduğuna inanacağım nerede ise... Ama daha her şey tam olarak çözümlenmedi. Gene de bu kadarı büyük bir başarı sayılmak gerekir, Geleceğe daha güvenle bakabiliyorum şimdi. Yaşamak birdenbire vazgeçilmez oluyor. Bugün 17 Nisan Pazar… Bu tarihi hiç unutmayacağım... (Adam kalkar, makineyi durdurur. Sigarasından bir nefes çeker ve dalgın, dumanlarını seyreder. Küçük sehpanın üzerinde duran bir zarfı alır, içindeki mektubu çıkarıp okur, sonra tekrar zarfa koyup büfenin gözüne saklar…)

---